W kontekście rosyjskiej agresji na Ukrainę rozgorzała dyskusja o wojennym zagrożeniu Europy uśpionej przez dziesięciolecia rzekomym ucywilizowaniem stosunków międzynarodowych w sposób eliminujący rozstrzyganie sporów wojnami.
Odwieczne ogniska konfliktów zbrojnych w Europie Niemcy i Rosja opowiedziały się za pokojową koegzystencją narodów i współpracę gospodarczą mającą wzajemnie angażować u siebie kapitały w stopniu eliminującym opłacalność konfliktów zbrojnych groźbą ekonomicznej katastrofy. Innym gwarantem pokoju miały być rządy demokratyczne nacechowane owymi w/w ideałami.
Rzeczywiście zacieśniające się wzajemne powiązania gospodarcze byłych wrogów stwarzały wrażenie, że wojenny instrument polityczny zastał zarzucony. Narody zdobyły decydujący wpływ na ustanawianie rządów w wolnych, powszechnych i demokratycznych wyborach według obywatelskich kryteriów, że suwerenem władzy jest naród, który może demokratycznie wmusić na władzy respektowanie porządku konstytucyjnego, a w razie niepowodzenia władzę zmienić.
Za sprawą demokratycznej Rosji pogląd ten runął jak domek z kart, bo okazało się, że to narody wyłaniają agresorów i dają im pełnomocnictwa do reakcji siłowych, kiedy widzą w tym własny, narodowy interes. Tak właśnie stało się na Krymie. Większość Rosjan na Krymie i w samej Rosji entuzjastycznie poparła aneksję Krymu motywowaną wielkomocarstwowymi ambicjami narodu rosyjskiego, których to ambicji Putin jest tylko wykonawcą. Czyli politycy są niewolnikami ludu, a nie odwrotnie.
Ten sam mechanizm zadziałał w latach 70-tych XX wieku w Wietnamie gdzie Amerykanie chcieli uchronić od komunizmu podobno zniewalanych nim Wietnamczyków, kiedy okazało się. że to właśnie Wietnamczycy chcą tego ustroju i murem stanęli za wyłonionymi z pośród siebie przywódcami do walki partyzanckiej wygrywając wojnę z mocarstwową Ameryką.
Demokratyczny świat pełen jest takich przykładów, które są przemilczane w imię dobrego wizerunku narodu przede wszystkim we własnych oczach dla podtrzymania swojego, dobrego samopoczucia.
Nikt z ważnych polityków nie odważa się przestrzec własnego narodu przed jego zgubnym postępowaniem, bo nikt nie chce drażnić suwerena ich władzy z mało szlachetnych pobudek jej utracenia.
Zbiorowa głupota wielu narodów nie dostrzega, że to one odpowiadają za jakość wybieranych przez siebie przywódców i pokój na świecie, i że one (narody) przede wszystkim są narażona na tragiczne skutki ewentualnych wojen. Przecież współczesne wojny polegają na unicestwianiu ważnych ośrodków kierowania państwem i skoncentrowanego przemysłu, które funkcjonują głównie w dużych aglomeracjach gęsto zaludnionych milionami obywateli.
Wszystkie plany wojenne mają przygotowane scenariusze prewencyjnego ataku nuklearnego właśnie na te miejsca i nie trzeba wielkiej wyobraźni, aby pojąć tragedię milionów ludzi spowodowaną owymi atakami. Rządy i sztaby wojskowe mają swoje ośrodki dowodzenia głęboko pod ziemią i oni z takiego ataku wyjdą cało. Czy narody powierzające im władzę biorą to pod uwagę? Czy Rosjanie mieszkańcy obwodu kaliningradzkiego, cieszący się z lokowania na ich terenie silnych baterii broni nuklearnej, wycelowanej na miasta Polski i Europy nie mają świadomości, że atomowy kontratak (albo atak wyprzedzający) unicestwi cały ich obwód i nikt nie przeżyje?
Czy tej świadomości nie maja mieszkańcy Moskwy i innych ważnych aglomeracji? Tak samo obywatele Zachodu?
Proszę zwrócić uwagę na powtarzające się skargi Niemców na bestialstwo Aliantów obracających podczas wojennych nalotów w perzynę Drezno i inne wielkie miasta. A gdzie byli owi niemieccy obywatele, kiedy Niemcy bestialsko obracali w perzynę polskie miasta?
Trzeba pamiętać, że politycy wyłaniani są z narodu i oni realizują ambicje narodu, nigdy odwrotnie!
W świetle powyższego zachodzi pytanie, czy katastrofalnie liczne ofiary wojenne narodów tolerujących (lub inicjujących) militarne aspiracje swoich przywódców zasługują na współczucie?
Z humanitarnego punktu widzenie tak. Zaś z politycznego nie!
Dlaczego więc tak mało mówi się na ten temat? Może dlatego, że narody nie chcą tego słuchać?!



Komentarze
Pokaż komentarze (23)