Gdyby oceniać stan państwa polskiego po gorączce dyskusji w sprawach obyczajowo kulturowych można by wnioskować, że jesteśmy szczęśliwym krajem wolnym od spraw ważnych takich jak: stan gospodarki, bezpieczeństwo wewnętrzne i zewnętrzne, itp., a gnębią nas wyłącznie problemy aksjologiczne.
Kolejna kłótnia narodowa o ustawę in vitro wywołana ostrym zacietrzewieniem polityczno-ideowym odbywa się z powodów światopoglądowych jakże zróżnicowanych w religiach, ideach i dyscyplinach naukowych.
Najbardziej zabawne w tym sporze jest to, że wszyscy mają rację z własnego punktu widzenia. Doktorzy Kościoła Katolickiego w tym, że sztuczne poczęcie to ingerencja w prawo boże, którego cud powstawania nowego życia jest dowodem boskiego zamysłu. Tak więc, poddawanie się sztucznej metodzie zapłodnienia jest grzechem.
Ateiści zaś uważają, że powstanie życia to mnogość procesów chemicznych i fizycznych wytwarzających w drodze ewolucji życie biologiczne, które w dalszym ciągu nieustannie ewoluuje ku formom bardziej doskonałym lub degeneracyjnym. Nie uznają boskiej intgerencji w porządek świata, więc dla nich in vitro jest taką samą interwencją w funkcjonowanie organizmu człowieka jak profilaktyczne szczepienie lub przeszczepianie narządów. Więc nie powstrzymuje ich groźna grzechu.
W ludzkiej intelektualnej sferze jest to fascynujący spór, bo historycznie rzecz biorąc reformujące się doktryny kościelne i naukowe z czasem wywracają do góry nogami wszystkie wcześniejsze „święte” zasady, za które ginęły poprzednie pokolenia. I to właśnie nakazuje ostrożność w sądach kategorycznych, co do demonstrowanych racji.
W tej naukowo aksjologicznej rzeczywistości spór ma charakter wyłącznie polityczny, bo prezentuje tylko poglądy, a nie rzeczywistą istotę sprawy. A istotą jest narastający problem bezpłodności u wielu kobiet wywołany (blokowany) wadami mechaniki „wędrówki” (przemieszczania się) zapłodnionego kobiecego jajeczka do właściwej siedziby płodu, jakim jest macica.
A skoro tak, to in vitro po prostu omija zatory na tej drodze lokując embrion bezpośrednio w owej siedzibie płodu (macicy) gdzie ma szansę rozwijać się do pełnej ludzkiej postaci, zaznaczmy dziecka, które bez tej ingerencji nigdy by się nie urodziło.
Myślę, że spory polityków i etyków doktryn religijnych są obojętne kobietom dotkniętym przypadłością braku szansy na potomstwo, bo dla nich najważniejszym jest możliwość urodzenia dziecka, którego bez in vitro nigdy by nie miały.
Inne kwestie tego procesu dotyczące ilości zarodków, ich mrożenie itd. są zależne wyłącznie od wrażliwości zainteresowanych kobiet i z szacunku do nich należy im pozostawić decyzję w sprawie skorzystania z tej metody zapłodnienia.
Nie ma przymusu korzystania z in vitro. Prawo jest dla wszystkich, więc dobrze, że nie wyklucza możliwości sztucznego zapłodnienia tym kobietom (małżeństwom), które tego chcą. Katoliczki mogą postępować zgodnie z instrukcjami Kościoła zaś kobiety bez wrażliwości religijnej według własnego zdania.
Wolność sumienia pozwala z prawa korzystać jak i nie korzystać. Niech zainteresowani sami zadecydują w tej materii. Im nie są potrzebne zachęty ani zakazy, oni mają własną wrażliwość, która pozwoli im wybrać trafnie. Oni są osobiście zainteresowani rozwiązaniem swojego życiowego problemu i nie będą - jak niektórzy moraliści - mieszać swojej wrażliwości z nauką.
Niech mają swobodny wybór. SWOBODNY!


Komentarze
Pokaż komentarze (53)