Po to, iż ludzkość w zastanawiająco dużym odsetku jest pozbawiona uczciwości i nie zasługuje na zaufanie. Gdyby tak nie było nie potrzeba by sądów, a Salomon nie rozstrzygałby sporu dwu matek groźbą miecza.
W stosunkach międzynarodowych wzajemne oszukiwanie się państw (także sojuszniczych) jest normą tłumaczoną państwową racją stanu. To są zachowanie powszechnie nieuczciwe, bo spotęgowane udawaniem wiary w rzetelność postaw politycznych partnerów.
Klasycznym przykładem jest dwuznaczna postawa polityczna Niemiec wobec Rosji. Oficjalnie Niemcy krytykują agresywną politykę Putina, a w tym samym czasie socjalistyczny wicekanclerz (SDP) Niemiec Sigmar Gabriel podczas dwugodzinnej audiencji na Kremlu prawił Putinowi same komplementy zapewniając go o jego racjach politycznych.
„Wicekanclerz Niemiec rozmawiał też o rozbudowie Gazociągu Północnego (…) i wyszedł tu Putinowi naprzeciw: stwierdził, że będzie zabiegać , aby projekt nadzorowały urzędy niemieckie (?), a nie unijne, dzięki czemu będzie go można szybciej realizować”(?). (Wojciech Pięciak TP nr 45)
Czyż ten przykład nie uzasadnia do nieufności wobec sojusznika? A skoro tak, to trzeba mieć skuteczne instrumenty wywiadu aby znać prawdziwe intencje politycznego partnera z tego samego obozu geopolitycznego jakim jest UE. Podsłuchy są wszak ważnym instrumentem tego wywiadu więc muszą być użyte.
Pamiętamy oburzenie kanclerz Niemiec na USA po ujawnieniu przez Snowdena faktu podsłuchiwania Angeli Merkel przez Amerykanów. Obłuda! Ostatnio wydało się, że Niemcy robią to samo wobec Amerykanów no i - o zgrozo - wobec Polaków.
„Niemiecki wywiad zagraniczny inwigilował polskie MSW - podaje tygodnik "Der Spiegel". W tej informacji dziwi tylko to, że dowiedzieliśmy się o tym tak późno.
Z informacji "Spiegla" wynika, że podsłuchiwano telefony nie tylko ministerstwa w Warszawie, lecz także resortów spraw wewnętrznych w Wiedniu, Kopenhadze i Zagrzebiu. A do tego w przedstawicielstwach USA przy UE i ONZ, znanych organizacjach pozarządowych, dziesiątkach ambasad i konsulatów na terenie Niemiec, w tym w nuncjaturze apostolskiej. I w samym Departamencie Skarbu USA. Dziś słowa Merkel o tym, że przyjaciele się nie szpiegują, brzmią obłudnie”.
( http://wyborcza.pl/1,75968,19157542,polska-na-podsluchu.html#ixzz3qzKMb0tV)
Czyż nie jest także uzasadniona podejrzliwość sojuszników wobec Polski, w zakresie szczerości polskich postaw w sprawach strategii politycznej wobec naszych sojuszników w UE i NATO? Wszak do władzy wraca obcja polityczna znana z euro sceptycyzmu krytycznego wobec „głównego nurtu” europejskiego wzorowana na polityce Węgier, przyjaznej przecież Putinowi.
Doświadczenie z dekonspiracją polskich służb wywiadowczych i kontrwywiadowczych przy okazji likwidacji WSI przez Macierewicza, wracającego do czynnej służby państwowej na pewno spotęguje czujność wywiadowczą sojuszników, dla wyraźnego obrazu strategii i intencji politycznych nowej polskiej władzy zapewne objętej ścisłą inwigilacją elektroniczną w tym podsłuchami.
Skoro nie można ludziom ufać, to trzeba nie tylko rozmawiać, kontraktować wspólne porozumienia, ale przede wszystkim niedowierzać.
Stąd owa logika wywiadowcza a więc i podsłuchowa. Zwykły obywatel też powinien to brać pod uwagę przy prowadzeniu rozmów wymagających dyskrecji. Takie czasy
Komentarze
Pokaż komentarze