Przemówienie polskiego ministra obrony narodowej Antoniego Macierewicza na rocznicowej uroczystości uczczenia Powstania Listopadowego zawierało takie „dictum”:
„Armia albo jest armią narodową, albo nie ma jej w ogóle. Siła ducha narodowego jest najważniejszym przesłaniem. Ta siła, która sprawiła, że zawsze byli żołnierz wierni Rzeczpospolitej. Siłą armii i siła narodu jest patriotyzm, siłą armii i siłą narodu jest wiara, siłą armii i siła narodu jest Polska. Podkreślam, że powstanie listopadowe było wojną o niepodległość, która „obliguje nas dziś do tego, by odbudować wewnętrzną siłę narodu, by odbudować siłę Wojska Polskiego i siłę polskiej gospodarki, by nigdy więcej Polska nie zależała od sił zewnętrznych, by była zależna tylko i wyłącznie od własnej zdolności, własnego hartu, od własnego patriotyzmu i od własnej siły gospodarczej i militarnej”.
Przemówienie pana ministra jest zagadkowe, jako, że ani słowem nie nawiązuje do najważniejszej strategii obronnej Polski ściśle zespolonej z siłami militarnymi NATO. Zaznaczona pogrubieniem treść ministerialnego wystąpienia sugeruje, że Polska - jako państwo - będzie zmierzać do pełnej samodzielności obronnej, co we współczesnym świecie z obecnością państw - potęg militarnych - wyposażonych w broń rakietową zdolną do przenoszenia bomb nuklearnych jest nie możliwe. Takie państwo jak Polska nie jest zdolna do samodzielnego przeciwstawienia się owym militarnym potęgom.
Zapowiadanie więc: „by [Polska] była zależna tylko i wyłącznie od własnej zdolności, własnego hartu, od własnego patriotyzmu i od własnej siły gospodarczej i militarnej”jest buńczuczne i bez pokrycia w naszym narodowym potencjale gospodarczym i militarnym.
Właśnie z tego powodu Polska przystąpiła do NATO (Traktat Północnoatlantycki), o czym pan minister miał obowiązek przypomnieć, że „dla skuteczniejszego osiągnięcia celów niniejszego Traktatu Strony, każda z osobna i wszystkie razem, przez stałą i skuteczną samopomoc i pomoc wzajemną będą utrzymywały i rozwijały swoją indywidualną i zbiorową zdolność do odparcia zbrojnej napaści”.
Artykuły 3, 4, 5, 6,
http://www.stosunki.pl/sites/default/files/images/Traktat%20P%C3%B3%C5%82nocnoatlantycki.pdf
W ramach tejże polityki obronnej Polska jest także sygnatariuszem umowy z 19 czerwca 1995r zawartej między Państwami-Stronami Traktatu Północnoatlantyckiego a innymi państwami uczestniczącymi w Partnerstwie dla Pokoju, dotycząca statusu ich sił zbrojnych (…).
Pomijanie w/w strategii obronnej Rzeczypospolitej w przemówieniu okolicznościowym o obronności polski szefa resortu obrony narodowej jest mylące, bo osłabia świadomość obywatelską o uwarunkowaniach geopolitycznych, od których zależy polskie bezpieczeństwo.
Ciekawe jak na to zareagują Sejmowa Komisja Obrony Narodowej i Sztab Generalny Wojska Polskiego. Taka reakcja jest niezbędna chociażby dla uspokojenia opinii publicznej a i zapewne polityczno - militarnych sojuszników z państw NATO.
A reakcja bezwzględnie powinna nastąpić!
Komentarze
Pokaż komentarze (45)