Jako indywidualny opozycjonista PiS-u uznaję działania tej partii jako zgodne z wolą wyborców. Wcześniej napisałem, że PiS swoje zwycięstwo zawdzięcza niską frekwencja wyborczą. To prawda. Jednak w demokracji zwycięstwo wyborcze zawsze jest wystarczającym mandatem do reprezentowania narodu, bo skoro połowa wyborców nie głosuje, to należy uznać, że owa nie głosująca część społeczeństwa akceptuje decyzje tych głosujących.
I tak właśnie zdarzyło się w ostatnich wyborach.
Publicystyka i media mocno mataczą sloganami wyznawanych ideologii. Prawica swoimi narodowo-katolickimi, lewica marksowskimi (zakamuflowanymi socjaldemokracją), centrum zaś (PO) zniewolone sondażami miota się od prawa (wczesny Tusk) do lewa (późna Kopacz), czyli pod azymut liczebności elektoratów
Tymczasem rzeczywistość tkwi w fabrykach (masy robotnicze) i kościołach (lud polskich prowincji) i tam są głosy decydujące o wynikach wyborów.
Tymi głosami PiS zdobył władzę, by spełniać oczekiwania tych fabryczno-kościelnych mas. A masy te latami indoktrynowano polityczno-homilijną narracją zła (związki zawodowe, kościół) jakie (w tej narracji) promieniowało ze złego - zdaniem narratorów - porządku liberalno-demokratycznego, gospodarki rynkowej i liberalnych obyczajów.
PiS jest politycznym beneficjantem tych fabryczno-kościelnych nastrojów, a zdobywając władzę skrupulatnie je spełnia odwracaniem ustrojowych reguł liberalno-demokratycznych.
Ten kierunek politycznych praktyk jest szkodliwy w dłuższej perspektywie czasowej, bo jest mocno uzależniony od fałszywego „bożka” mas społecznych - jakim jest populizm - oddających mu bałwochwalcze pokłony, które będą zanikać wraz z kurczeniem się zasobów skarbonki ów hołd finansującej.
Prawidłowość tę potwierdza historia PRL-u, w której „masy pracujące miast i wsi” z euforią popierały socjalizm dopóki były beneficjentem konsumowania dóbr skumulowanych wcześniej przez poprzednie pokolenie Polaków aż do ich wyczerpania. Po ich wyczerpaniu te same masy obaliły socjalizm utopijnie licząc na cud dobrobytu zrodzony z samego tylko faktu obalenia systemu.
Kiedy rzeczywistość zażądała poświęceń na rzecz odbudowy zrujnowanego porządku gospodarczego przywracając naturalne prawo popytu i podaży okazało się, że chętnych do poświęceń nie ma.
Historia zatoczyła koło, które tak wartko napędza aktualne perturbacje społeczno ustrojowe, których jesteśmy uczestnikami. Tak uczestnikami, bo nie da się zamazać prawdziwej roli narodu jako podstawowego politycznego tworzywa tych zmian. Piszę tworzywa a nie twórcę, bo twórcą są włodarze dusz i nastrojów społecznych, a tworzywem są owe nastroje.
A stan nastrojów powstaje ze świadomości społecznej, której podnoszenie zostało kompletnie zaniedbane przez całe 25 lecie III RP.
Nie jest przypadkiem, że wielu aktorów obalenia socjalizmu dzisiaj czynnie uczestniczy w obalaniu demokracji liberalnej pod identycznym zawołaniem, które zademonstrował p. Kornel Morawiecki frazą: „nad prawem jest dobro narodu”.
Nie będę się silił na cytowanie podobnych haseł z najgorszych czasów rewolucyjnego XX wieku.
Notkę kończę żartobliwym powiedzeniem gastronomicznym: „herbata nie będzie słodka tylko od mieszania łyżeczką”.
Przez 25 lat włodarze polskich dusz i nastrojów tylko w nich mieszali bez dodawania edukacyjnego „cukru” i dlatego polska polityka społeczno - edukacyjna bez owej energetycznej substancji jest ciągłe gorzka.
Widać 25 lat to za mało. Trzeba więc czekać!
Komentarze
Pokaż komentarze (2)