To, co miało miejsce w Warszawie 12 i 13 grudnia 2015 r. na długo zapadnie nam w pamięci jako wydarzenia polityczne wielkiej wagi z powodu masowości grudniowych pochodów, tego z 12-go pod hasłem obrony demokracji, której ważnym filarem jest atakowany przez PiS Trybunał Konstytucyjny, oraz tego z 13-go uznającego tenże Trybunał za „hamulcowego” przemian ustrojowych Polski zaplanowanych przez rządzący od dwóch miesięcy PiS.
Zapamiętamy to także dlatego, że nigdy wcześniej żaden rząd w III RP nie spotkał się z tak masowym sprzeciwem społecznym po tak krótkim czasie rządzenia.
Musiało to mocno zaskoczyć Jarosław Kaczyńskiego, który wcześniej zapowiedział potrzebę zwoływania ( na wzór Orbana) ulicznych wieców poparcia dla rządu, na dowód powszechnej sympatii Polaków dla projektowanych reform „gruntownej przebudowy Polski”. Zamiar ten stracił teraz na spodziewanej randze społecznego poparcia, bo masowa, antyrządowa demonstracja z 12 grudnia dowiodła, że PiS nie posiada oczekiwanego powszechnego poparcia, lecz - zgodnie z regułą pluralizmu - ma poparcie swoich sympatyków i wyznawców.
Ten wymowny sygnał społeczny powinien uświadomić obecnie rządzącym, że ich zwycięstwo wyborcze potwierdziło istnienie pluralistycznego społeczeństwa Polski wyrażonego wolą wyborców, którzy dali PiS-owi samodzielne rządy ale nie dali większości parlamentarnej uprawniającej do dokonywania zmian ustrojowych ustanowionych Konstytucją RP z najsilniejszym mandatem woli Narodu wyrażonym w referendum konstytucyjnym 25 maja 1997 r..
W kontekście powyższego pretensje Jarosława Kaczyńskiego wygłoszone 13 grudnia na marszu poparcia rządu, że odmawia się zwycięskiej partii prawa do zmian ustrojowych są chybione, bo PiS nie uzyskał - wbrew słowom Kaczyńskiego - mandatu wyborczego do takich zmian. Czyli zmian takich dokonywać mu nie wolno, co tak dobitnie przypomniała demonstracja obywatelska 12 grudnia.
Smutne w tym politycznym zamieszaniu jest zaś to, że ośrodki społeczno-polityczne wspierające PiS w planach zmian ustrojowych przemilczają ową konstytucyjną przeszkodę dokonywania zmian ustrojowych ignorując ów fakt wspierają retorykę PiS-u o rzekomym społecznym mandacie do takich zmian.
Kiedy mówią to środowiska laickie składamy to na karb politycznego piaru, który jak wiadomo moralnością nie emanuje. Bardzo zaś zasmuca rozpowszechnianie mylących opinii wspierających wizje ustrojowe PiS przez niektóre środowiska katolickie z Radiem Maryja na czele co jest w jawnym konflikcie z konstytucją RP. Milczące przyzwolenie Episkopatu Polski - głównie dla RM - na taką propagandę, bardzo zniesmacza tę masę katolików, która utożsamia się z sobotnią demonstracją i razi ich tło religijne demonstracji 13 grudnia z asystą kapłańską kościoła katolickiego. To była demonstracja podziału polskich katolików, którzy przecież nie powinni być dzieleni według sympatii politycznych.
Polski Kościół Katolicki przysłużył się Polsce historycznym integrowaniem wokół Kościoła narodu uznawanego - bez względu na ilość praktykujących - za katolicki. Politycy skutecznie rozbili ową integrację swoimi piarowymi, populistycznymi sztuczkami złudnych obiecanek, serwowanych wyborcom, w większości bardzo łatwowiernym z braku należytej wiedzy obywatelskiej w zakresie funkcjonowania państwa i społeczeństwa w całokształcie mechanizmów społeczno-gospodarczych i ich związkach z polityką globalną.
Dzisiaj w miejsce oczekiwanej obiektywnej narracji rzeczywistości polski Kościół zdecydowanie i stanowczo udziela poparcia jednej tylko partii politycznej, wspierając ją z ambon świątyń kościoła powszechnego - czyli wszystkich bez wyjątku wiernych jest w demokratycznej Polsce - o pełnych prawach politycznych dla pluralistycznego społeczeństwa - niedopuszczalną segregacją katolików na lepszych i gorszych..
To jest postawa Kościoła - delikatnie mówiąc - niezwykle deprymująca polskich katolików dokładnie podzielonych ma pół odzwierciedlanymi preferencjami wyborczymi Narodu po równo rozdzielonymi pomiędzy prawicowo-katolicką wizją Polski a wizją demokracji pluralistycznej. Podział ten został też dobitnie potwierdzony sobotnio-niedzielnymi demonstracjami - demokratyczną w sobotę i prawicowo-katolicką (z obsadą kapłańską) w niedzielę.
To wielki smutek dla katolików, że ich kościelna hierarchia popiera obóz polityczny nie respektujący konstytucję RP zamiast ewangelicznego stanowiska integrującego podzielonych wiernych wokół naszych demokratycznych zdobyczy konstytucyjnie wyakcentowanych w ustawie zasadniczej.
Podzielam opinię, że nastał bardzo dobry moment, żeby Kościół przypomniał o trójpodziale władzy oraz nadrzędnej funkcji Konstytucji i Trybunału Konstytucyjnego.
Jest historyczna szansa wykazać, że Kościół Katolicki jest kościołem wszystkich wiernych bez politycznej klasyfikacji.
Oczekują tego dokładnie połowa Polek i Polaków
Komentarze
Pokaż komentarze (15)