Sympatycy PiS popularyzują sylwetkę lidera tego ruchu jako politycznego stratega z długookresowym planem dochodzenia do władzy i diametralną przebudową ustroju państwa polskiego z pluralistyczno-liberalno-demokratycznego na demokratyczno-narodowo-katolicki.
Dowodem skuteczności tej strategii Jarosława Kaczyńskiego ma być - w opinii jego apologetów - ostatnie zwycięstwo wyborcze i tempo wprowadzanych zmian tak głośno i powszechnie komentowanych, że nie ma potrzeby tego powtarzać.
Czy opinie te są zasadne? Moim zdaniem absolutnie nie, dlatego że po zwycięstwie wyborczym Jarosław Kaczyński obnażył swój polityczny program jako plan działanie bez integracyjnej wizji pluralistycznego społeczeństwa, bez której demokracja usycha. Przede wszystkim dlatego że:
Po pierwsze: nie uwzględnia w swojej wizji państwa potrzeby konsensusu społecznego w pluralistycznym polskim społeczeństwie.
Po drugie:uznał, że do skutecznego rządzenia wystarczy mu sympatia i poparcie grup społecznych sfrustrowanych zróżnicowaniem dochodowo majątkowym obywateli.
Po trzecie:obywateli klasy średniej - tej lepiej sytuowanej - wskazał, jako jedynych beneficjentów polskich zmian ustrojowych zapoczątkowanych w 1989 r. i przeciwstawił ich politycznie grupom uboższym.
Po czwarte:dezawuuje niezaprzeczalne osiągnięcia Polski zarówno w kwestii społeczno - gospodarczej jak i polityki zagranicznej sytuujących Polskę w grupie najważniejszych państw europejskich.
Po piąte:pomimo społecznego zróżnicowania majątkowo - dochodowego obywateli, przemilcza w politycznej narracji fakt zdecydowanego wzrostu stopy życiowej i podziwianego w świecie postępu gospodarczo - cywilizacyjnego Polski.
Po szóste:wykazuje narracyjną sprzeczność w piętnowaniu PRL-u ze Stanem Wojennym na czele jednocześnie wynosząc ważnego funkcjonariusza tamtego reżimu p. Stanisława Piotrowicza - aktywistę PZPR i prokuratora Stanu Wojennego - na główną twarz PiS w sztandarowych przedsięwzięciach przebudowy ustroju państwa.
Postawa taka dowodzi, że PiS w roli sprawującego pełnię władzy w państwie zlekceważył w/w uwarunkowanie rzeczywistości społeczno - politycznej, dlatego nie zdoła utrzymać się przy władzy więcej niż jedną kadencję i tym samym nie zrealizuje przyjętej przez siebie misji ustrojowej w Polsce, co dowodzi o braku zdolności Jarosława Kaczyńskiego do przewidywania długofalowej strategii funkcjonowania państwa w pluralistycznej konsolidacji z ważnymi siłami społeczeństwa reprezentantami owego zróżnicowanego społeczeństwa..
Postawa Jarosława Kaczyńskiego bardziej pasuje do określenia go (w kategoriach wojskowych) oficerem liniowym na froncie walki politycznej uznającej zwycięstwo wyłącznie na gruzach pokonanego przeciwnika, a nie strategiem pokojowego rozejmu i utworzenie nowoczesnej, pluralistycznej demokracji, równoprawnej dla wszystkich.
Prezes PiS spektakularnie wygrywa bitwy lekceważąc społeczną akcję Komitetu Obrony Demokracji, zaczynu społeczeństwa obywatelskiego, który wyraźnie i skutecznie zbiera demokratyczne siły do politycznej wojny z obecnym obozem rządzącym, który tę wojnę przegra, jeżeli zlekceważy zabiegi o skonsolidowanie społeczeństwa w jeden Naród, bez podziałów klasowych reprezentujących tylko jedną klasę społeczną. Historia dowodzi, że klasowe różnicowanie narodu nigdy nie było i nie jest fundamentem obywatelskiego państwa dobrobytu.
Szkoda, że nikt w PiS nie ma zdolności i odwagi żeby przekonać swojego prezesa do zastąpienia prowadzonych bitew strategią pokojowego rozejmu otwierającego szerokie demokratyczne pole współpracy całego obywatelskiego spektrum Narodu Polskiego
Komentarze
Pokaż komentarze (4)