Czy określenie „naród” zawsze brzmi dumnie?

Oczywiście, że nie zawsze. Różna odmiana rzeczownika „naród” przez przypadki miewa także konotacje bardzo negatywne kojarzone z wielkim złem. Na przykład „narodowy socjalizm” zawsze kojarzy się z wojną i zbrodniami Niemiec hitlerowskich rządzonych przez Narodowo Socjalistyczną Partię Niemiec (NSDAP) obejmującą władzę z demokratycznego nadania narodu niemieckiego.

Zapyta ktoś: Po co ten wstęp? Odpowiem: Po to żeby wykazać przypadki degradacji ustroju demokratycznego polegające na przepoczwarzaniu się demokracji kohabitacyjnej stabilnego narodu pokojowego w demokraturę zatomizowanego narodu rewolucyjnego.

Nowe pokolenie historyków rewolucji podaje dodatkowe, inne niż do tej pory przyczyny postawania nastrojów rewolucyjnych. Pokazuje się dwie grupy takich nastrojów, np.,:

• jedna, to rewolucyjny nastrój narodu,
• druga, to ogniska rewolucyjnych nastrojów jakichś grup społecznych tego narodu.

Po październikowych wyborach w Polsce ugrupowanie zwycięskie dokonuje zmian ustrojowych często określanych rewolucyjnymi, a to dlatego, że większość parlamentarna  zdecydowanie odchodzi od formuły kohabitacyjnego współdziałania z innymi mniejszościowymi środowiskami politycznymi, bezdyskusyjnie narzucając porządek ustrojowy państwa podporządkowany oczekiwaniom wyłącznie jednej klasy społecznej narodu zwanej klasą pracobiorców. Ta klasa społeczna jest opoką, na której PiS buduje obecną siłę polityczną, demonstrowaną 13 grudnia i tak prymitywnie lekceważąco kontestującej powszechny protest klasy średniej demonstrowany dzień wcześniej 12 grudnia.

Z tego powodu „rewolucyjne” zmiany dokonywane przez PiS nie wynikają z „rewolucji” narodowej wszystkich Polaków a tylko  z rewolucji klasowej pracobiorców.

Rzeczywistość tę zauważył także wysoki hierarcha KK kardynał Stanisław Dziwisz mówiąc:

„… jeżeli ktoś po wygranych demokratycznie wyborach przejął władzę i dodatkowo nie musi się z nią formalnie dzielić, powinien z tym większą odpowiedzialnością sprawować tę władzę, liczyć się z wrażliwością pluralistycznego społeczeństwa - podkreślił. „

(http://fakty.interia.pl/polska/news-kard-dziwisz-do-politykow-czy-jestescie-gotowi-pozbyc-sie-up,nId,1942373)

Jeżeli  pluralizm polskiego społeczeństwa będzie zlekceważony a zmiany ustrojowe będą dopasowywane tylko do jednej warstwy społecznej narodu popierającej PiS, śmiało można skonstatować, że w Polsce ma miejsce fakt przepoczwarzania się naszej demonokracji ze społecznie kohabitacyjnej w jakąś inną, na razie nie rozpoznawalną ale niebezpiecznie zabarwioną filozofią posła Pawła Kukiza wyłożoną w tekście piosenki, którą zadedykował na dobranoc- obrońcom "demokracji":  https://www.youtube.com/watch?v=Q8tWkfyfmig:

“Jak ja się wami kur*y brzydzę, Jak ja was dobrze kur*y znam,
Jak ja się bardzo ludziom dziwię, Którzy wybrali taki chłam”.

Jeżeli do tego „intelektualnego” przekazu p. Kukiza - parlamentarzysty, bojownika o zmianę ustroju Polski - dodać jego sławetną kalumnię, że demonstrantów KOD z 12 grudnia  finansuje żydowski bankier, to obraz owego przepoczwarzania się polskiej demokracji przybiera postać mocno wstydliwą dla dumnej nacji narodu polskiego.

Czyżby groziła nam „repeta” z czasów schyłkowego PRL-u, kiedy przyzwoitym ludziom pozostawała tylko emigracja wewnętrzna?

 A co wtedy z dumą narodową?