W wyborach październikowych 2015 r. reprezentacja narodu wybrała nowe władze Polski z nadzieją zmian na lepsze sygnowane w kampanii wyborczej hasłem „Dobre Zmiany”
Dlaczego nie piszę naród, tylko reprezentacja narodu? Dlatego, że połowa Polek i Polaków nie korzysta z obywatelskiego prawa uczestniczenia w wyborach i nie poczuwa się do współodpowiedzialności za swój kraj i jego los.
Smutny to obraz tej obojętności: 37% głosujących (tylko) oddało głos na PiS, a w konfiguracji wszystkich uprawnionych do głosowania to mniej niż 1/5 narodu, bo zaledwie 19%. Czy taki wynik uprawnia do rządzenia w pełni kwalifikującego nową władzę do zasadniczych zmian w państwie? Oczywiście, że uprawnia, bo zgodnie z polską demokracją ustanowioną konstytucyjnie wolą narodu w referendum powszechnym w 1997 r. - obecna władza dostała pełnoprawny mandat do rządzenia. Kropka!
A to co dalej po tej kropce jest właśnie ową tytułową niespodzianką? Nie wiadomo bowiem dlaczego tak przyjazną wyborczo PiS-owi konstytucję beneficjent ów chce ją zmienić? To zastanawia i budzi niepokój, bo sugeruje jakieś głębsze plany zmian ustrojowych obozu rządzącego, tylko nie wiadomo jak głębokie?
Praktyka ekspresowego ustawodawstwa dokonującego się obecnie w pędzie do pełnych zmian kadrowych od dyplomacji do zarządów spółek Skarbu Państwa wydają się być forpocztą zastąpienia obecnego ustroju demokratycznego ustrojem demokracji innej, na razie pełnej domysłów i przypuszczeń.
Ignorowanie przez nową władzę wagi demokratycznych debat publicznych i parlamentarnych w ważnych kwestiach ustrojowych wskazuje, że PiS ma obawy spowodowanie społecznej dezaprobaty wobec swoich pomysłów tak licznie już oprotestowanych demonstracjami spod znaku KOD i „Nowoczesnej” wymownie ostro potępianych przez Jarosława Kaczyńskiego i wspierające go środowiska kościelnego.
To wielka niespodzianka szczególnie w kontekście niedawnej przedwyborczej retoryki PiS o ważnej roli ulicznych protestów społecznych.
Tutaj czas zapytać czy unikanie szerokich debat uprawnia rządzących do przywoływania w tej sprawie mandatu wyborczego w świetle ułamkowego, zaledwie w 1/5 poparcia narodu.
Te praktyki zaostrzają podział we wszystkich grupach społecznego funkcjonowania od katolików po stosunki w rodzinach. Spektakularnym przykładem takiego podziału są bracia Kurscy: Jarosław z-ca red naczelnego Gazety Wyborczej i Jacek polityk PIS, wiceminister kultury w rządzie Beaty Szydło, kandydat na prezesa Telewizji Polskiej. Jarosław publicysta, stanowczy zwolennik ładu demokracji liberalnej, a Jacek zacięty krytyk tego ładu i współtwórca nowej wizji mediów publicznych przemianowywanych z publicznych na narodowe. O porozumieniu i zgodzie w tej rodzinie nie ma więc mowy!
Podobnie jest w mojej rodzinie. Krewni kiedyś serdecznie razem biesiadujący na różnych przyjęciach rodzinnych, obecnie drastycznie ograniczanych do kurtuazji okolicznościowych i krótkich spotkań z unikaniem jak ognia tematów politycznych i pospiesznym rozchodzeniem się pod byle pretekstem.
Bolesny jest rozdźwięk Polaków członków wspólnego kościoła katolickiego, którego niektórzy wierni omijają swój kościół parafialny w ten sposób, że na niedzielne msze św. uczęszczają do innego kościoła, w którym proboszcz nie komentuje w homiliach zagadnień politycznych. Jaki autorytet Polskiego Kościeła jest wykładnią dla katolika? Autorytet Episkopatu i Radia Maryja, czy może ojców Dominikanów i Papieża Franciszka? U mnie w rodzinie zwolennicy Radia Maryja lżą Dominikanów a ci w ostrej replice krytykują o. Tadeusza Rydzyka i wielu Hierarchów polskiego Kościoła, jako nie obiektywnych cenzorów polskiej polityki.
W środowiskach pracowniczych znam prywatne zakłady pracy, w których zarządy zabroniły pracownikom rozmów o polityce podczas przerw posiłkowych, dochodziło bowiem do awantur negatywnie rzutujących na stosunki pracy.
Wszystko to dowodzi o mało dojrzałej polskiej demokracji gdzie obywatele zbyt łatwo ulegają wpływom propagandowej narracji różnych ośrodków politycznych z braku osobistych, dobrze ugruntowanych poglądów. To dramat polskich stosunków społeczno politycznych
Trzeba przywrócić Polsce społeczeństwo obywatelskie zdolne posiadać własne, niezależne poglądy i podłóg nich dokonywać wyborów władz przedstawicielskich bez ulegania populizmowi.
Niby proste, ale jakże daleko do tego droga!
Komentarze
Pokaż komentarze (18)