Zgodnie z przewidywaniami obserwatorów politycznych wczorajsza debata w PE na temat praworządności w Polsce zakończyła się wymianą zdań nikogo nie satysfakcjonującą.
W narracji PiS p. premier Szydło odniosła sukces, bo ani o milimetr nie odstąpiła od obecnej linii programowej partii w sferze modernizacji prawa przekształcanego na bardziej przyjazne dla procedowania tych przekształceń, co przedstawia się jako postawę dumną bez kompleksów wobec Unii Europejskiej.
Krytycy PiS prezentują zdanie przeciwne uznając ową, bez kompleksową dumę za wyraz ignorancji wobec poważnych zarzutów na poparcie czego przytaczają brak jakiejkolwiek deklaracji ze strony polskiej premier na pytanie Guy Verhofstadta: „czy Polska ma zamiar uszanować opinię Komisji Weneckiej i postąpić zgodnie z nią”.
Ta sprawa wydaje się być kluczową dla Parlamentu Europejskiego w zakresie ostatecznego jej stanowiska na temat przestrzegania praworządności w Polsce. Przecież rząd PiS oraz prezydent uparcie nie wykonują wyroku TK (w imieniu Rzeczpospolitej Polskiej) z dnia 3 grudnia 2015 r. przez to, że prezydent RP bezprawnie nie zaprzysiągł trzech sędziów powołanych zgodnie z konstytucją tak wyartykułowany w wyroku z 3 grudnia:
„Art. 137 ustawypowołanej w punkcie 1: b) w zakresie, w jakim dotyczysędziów Trybunału, których kadencjaupływa 6 listopada 2015 r., jest zgodny z art. 194 ust. l Konstytucji,”
Skoro, zarówno rząd polski jak i Unia Europejska warunkują rozstrzygnięcie polskiego sporu konstytucyjnego stanowiskiem Komisji Weneckiej cała obecna gadanina o tym problemie jest tylko wymianą opinii stron sporu wzajemnie się wykluczającą, wobec czego trzeba czekać na ów wenecki werdykt.
Dopiero stosunek do tego werdyktu obnaży prawdziwą postawę polskich władz co do obecnych deklaracji o respektowaniu konstytucji w praktyce.
Czekajmy więc bez zacietrzewionych emocji na werdykt Komisji Weneckiej.


Komentarze
Pokaż komentarze (116)