Zagrożenie demokracji w Polsce ma także źródło w obłudzie postaw mnogości polskich grup i ruchów politycznych.
Jednym z akcentów tej obłudy jest spór o prawo afiszowania się pod charakterystycznym symbolem solidarności polegającym na graficznej modelacji lider „solidarność”.
Komitet Obrony Demokracji demonstrował pod takim znakiem 27. lutego w marszu solidarności z Lechem Wałęsą przeciwko dezawuowaniu zasług pierwszego przewodniczącego NSZZ „S” w współtworzeniu związku i przekształceniu go w ogólnopolski Ruch Społeczny - pogromcę komunizmu w Polsce.
Przeciwko temu zaprotestowały obecne władze związkowe uznając literowany znak „solidarność” za własność NSZZ „S”, zabraniając jego używania innym ruchom i demonstracjom.
Prezydium Komisji Krajowej Z.Z. "Solidarności" wystosowało list do Mateusza Kijowskiego, lidera Komitetu Obrony Demokracji, w którym przypomina, że znak "Solidarność" jest własnością związku i podlega ochronie prawnej. Związek powołuje się przy tym na certyfikat własności intelektualnej wydany w Urzędzie ds. Harmonizacji Rynku Wewnętrznego w Alicante. Swoje pismo do KOD związek kończy ostrzeżeniem, że wystąpi na drogę sądową, jeśli znak będzie dalej wykorzystywany.
Mecenas Roman Nowosielski, jako adwokat NSZZ „S” prowadzący sądowe postępowania dot. praw majątkowych związku referuje to inaczej
„Wiele lat temu związek nabył prawa majątkowe do swojego słynnego znaku od jego autora Jerzego Janiszewskiego, grafika, który logo "Solidarności" zaprojektował podczas strajku w Stoczni Gdańskiej w 1980 r.
Związek nabył autorskie prawa majątkowe do wykorzystania do celów komercyjnych tego znaku - tłumaczy mecenas Nowosielski.
Tutaj mamy jednak do czynienia z prawami innego typu. Znak "Solidarności" podczas manifestacji KOD został wykorzystany przez ludzi, którzy uważają go za swoje dziedzictwo, a nie do celów komercyjnych. Tylko twórca znaku w ramach swoich niezbywalnych praw autorskich mógłby wystąpić z żądaniem, aby znak nie był wykorzystywany na manifestacjach, ale nie słyszałem, żeby to zrobił”.
Tyle mecenas Nowosielski.
Zaś prawdziwe tło sporu jest wybitnie polityczne. Nie jest tajemnicą, że NSZZ „S” sympatyzuje z PiS i w dużym stopniu przysłużyła się do jego zwycięstwa wyborczego. Nie jest też tajemnicą, że NSZZ „S” jest teraz związkiem zawodowym - reprezentantem wyłącznie interesów klasy pracobiorców, głównie jednak wielkoprzemysłowej klasy robotniczej, która z natury rzeczy jest roszczeniowa wobec pracodawców, co w warunkach gospodarczego priorytetu rentowności rodzi ekonomiczny konflikt z ambicjami płacowymi pracobiorców.
W tym naturalnym zróżnicowaniu społecznych stron rynku pracy NSZZ „S” pozyskała wsparcie PiS, z którą zawarła polityczny sojusz gwarantowany przez PiS mnogością przywilejów socjalnych i pracowniczych dla świata pracy.
Taki układ daleki jest od ideałów Ruchu Społecznego „Solidarność” z lat 80-tych XX w., bohaterki ogólnopolskiego, solidarnego protestu antysystemowego i zwycięskiego inicjatora zmiany ustroju z proletariackiego socjalizmu na demokrację obywatelską. Obywatelską czyli wszystkich Polaków bliską zawołaniu z 3 maja 1791 r „wiwat wszystkie stany”.
Takim obrotem rzeczy mocno rozczarowany jest obywatelski stan zwany „klasą średnią” grupujący właścicieli mnogości przedsiębiorstw - odrodzonego sektora prywatnego - wiodącego w gospodarce narodowej:
- W latach 1993 – 2008 liczba przedsiębiorstw prywatnych zwiększyła się prawie dwukrotnie. Obecnie jego udział w strukturze podmiotowej gospodarki przekracza 96 procent.
- Wkład sektora prywatnego w tworzenie wartości dodanej brutto sięga 80 procent.
- Zatrudnienie w sektorze prywatnym stanowią obecnie prawie 85 procent zatrudnionych w przemyśle przetwórczym. W skali całej gospodarki udział ten nieznacznie przekracza 73 procent.
Jakie odczucia wobec obecnej władzy może więc mieć ta ważna grupa społeczna obywateli, których postępujące lekceważenie ze strony władz państwowych systematycznie dezawuuje w oczach opinii publicznej do roli „wyzyskiwaczy” nieczułych na losy swoich pracowników.
Trwająca obecnie akcja legislacyjna obozu władzy sprzyja klasie pracobiorców kosztem ograniczania swobód gospodarczych i obrotu finansowego klasie średniej, czyli owym pracodawcom dla ponad 70% zatrudnionych w gospodarce.
Ta grupa jest jądrem demokracji rynkowo-liberalnej zamienianej obecnie w demokrację narodowo-katolicką nieprzychylną wolności o znamionach laickości, opartej na obywatelskim pluralizmie z wolnością gwarantowaną konstytucyjnie.
Ten doktrynalno ustrojowy rozdźwięk społeczno-polityczny jest sprawcą narastających podziałów społecznych, demonstrowanych retoryką obozu rządzącego w narracji socjalno - związkowej i zatrwożonych tym obywateli wyrażanych w demonstracjach Komitetu Obrany Demokracji.
Te właśnie demonstracje tak mocno niepokoją obóz rządzący i sprzymierzony z nim NSZZ „S” niezadowolony z odwoływania się KOD-u do tradycji Ruchu Społecznego „Solidarności” z lat 80-tych symbolizującego sprzeciw wobec rządzących z którymi dzisiaj tak jednoznacznie solidaryzuje się NSZZ „S”.
To właśnie postępowanie jest dowodem obłudy dzisiejszego obozu władzy, który jeszcze „wczoraj” ( przed październikiem 2015 r.) często i głośno demonstrował przeciw rządzącym z użyciem symboli kojarzonych z walką o demokrację i wolność poglądów.
Tak więc „nie pamiętał wół jak cielęciem był”. To co wczoraj było przywilejem solidarnościowej demokracji dzisiaj - zdaniem NSZZ „S” - nie może używać przymiotnika „solidarność” bo on jest „własnością” tylko solidarności protestów w jedną stronę tj. przeciw oponentom NSZZ „S”, zaś protest w ich stronę nie ma prawa być solidarnym.
Czyli punkt widzenia zależy od miejsca siedzenia! A kto gdzie dzisiaj siedzi - każdy widzi
Komentarze
Pokaż komentarze (3)