„Technologia władzy” zamiast demokracji.

Technologia to inaczej obróbka jakiegoś tworzywa do postaci pożądanej przez obrabiającego.

Cywilizacja ludzkości kształtowała się zawsze w ścisłym powiązaniu z  technologiami począwszy od dźwigni jednostronnej (maszyna prosta) po rakiety kosmiczne.

Wszystko to powstaje jako produkt mózgu siedziby największej tajemnicy ludzkiego intelektu, źródła różnorakiego dobra, ale też okrutnego zła. Obejmuje to także dziedziny humanistyczne od kultury po politykę.

Ponieważ polityka to droga do „upojności władzą”, więc chętnych na nią jest więcej niż miejsc. Całe zaś szwadrony kandydatów do niej dwoją się i troją jak ją posiąść i „pławić” się w niej bez końca.

Monarchie zapewniały to sobie metodami krwawych eliminacji konkurentów. Kres tej metody nastąpił dopiero po wyjściu ludzkości z barbarzyństwa. Wtedy zastąpiono monarchię demokracją, jako nową „technologią” zdobywania władzy, której „upojność” jest nieustannie  marzeniem bardzo wielu ludzi.

Droga do niej prowadzi przez większościowe wybory powszechne z prostym mechanizmem wybierania ludzi do rządzenia z całej plejady kandydatów wywodzących się „z ludu”.

Ten najprostszy mechanizm wyłaniał władzę z owego tłumu poparciem kandydatów przez ponad połowę wyborców zwykłą większością głosów /50 +/  przestał się podobać wielu politykom nie mogącym się do władzy dopchać. Oni więc z pomocą specjalistów socjologii (PR) wymyślili ordynacje wyborcze o różnych pokrętnych mechanizmach tak „technologicznie” wymyślonych żeby władzę posiąść.

Stąd a naszej cywilizacji taka mnogość ordynacji ustanawianych głównie na potrzeby nie narodu, lecz grup politycznych łaknących tym narodem rządzić. W głowie się kręci od tych systemów: powszechny, proporcjonalny, mieszany /badeński, niemiecki, binarny/, ograniczonego głosu, itp.

Kombinacją wyborczą objęto też terytorialność mandatową: okręgi wielomandatowe, jednomandatowe a także rozdział mandatów wyborczych (w Polsce mandaty poselskie  są rozdzielane między poszczególne listy okręgowe kandydatów”). Także systemy liczenia głosów to kolejny przywilej mający zwiększyć szanse wyborcze tym, którzy nigdy by wybrani nie byli.

Taki strach opanował obecny obóz rządzący, który bardzo gorączkowo szuka nowych ordynacyjnych chwytów dla zwiększenia szansy swoich rządów w następnej kadencji.

Media donoszą, że w PiS pracują już eksperci nad „technologią” wygrania następnych wyborów.

Zabiegi takie dowodzą, że tak jak kiedyś koniec cywilizacji „barbarzyńskich” spowodowały kres krwawym monarchiom, tak obecnie zbliżający się kres obecnej cywilizacji zapowiada zastępowanie demokracji „technologiami”  zdobywania władzy  w miejsce prostej, uczciwej demokratycznej większości głosów.

No tak, ale uczciwość nie gwarantuje wygranie wyborów więc „rządziciele” wynajmują intelektualne tuzy, żeby zamieszać w głowach wyborców piramidalnie zagmatwaną ordynacją wyborczą tak, aby wynik wyborczy uniezależnić od zwykłej większości głosów na rzecz „technologii” głosowania, liczenia głosów, terytoriów wyborczych i wielu innych jeszcze nam nie znanych „knifów” wyborczych, które zrozumiemy dopiero po wy borach.

Oto kolejny przykład braku czujności twórców Ustawy Zasadniczej brakiem konstytucyjnego zapisu o wymogu 2/3 głosów do uchwalania zmian w ordynacji wyborczej.

I to jest właśnie górowanie technologii rządzenia nad demokracją.