Jeżeli te sensacyjne doniesienia ze Sztabu Generalnego Fedracji Fosyjskiej są prawdziwe o tym, że: „Rosja przygotowuje się do wojny na dużą skalę?”, to czas światowego pokoju dobiega końca.
W niedawnym wystąpieniu szef Sztabu Generalnego sił zbrojnych Rosji generał Walerij Gierasimow sformułował program przygotowań do wojny na dużą skalę – pisze w poniedziałkowej niezależnej „Nowej Gaziecie” komentator wojskowy Paweł Felgenhauer.
https://wiadomosci.radiozet.pl/Swiat/Rosja.-Szef-Sztabu-Generalnego-sformulowal-program-przygotowan-do-wojny-na-duza-skale
Felgenhauer porównuje tezy Gierasimowa z jego wystąpieniem na analogicznej konferencji w 2013 roku, w którym mówił on o metodach wojny hybrydowej i które nazwano na Zachodzie „doktryną Gierasimowa” tak scharakteryzowaną: •kompleksowe użycie sił zbrojnych, jak również politycznych, ekonomicznych, informacyjnych i innych środków niewojskowych, realizowanych przy szerokim wykorzystaniu potencjału protestu i sił operacji specjalnych • wpływanie na przeciwnika na całej głębokości jego terytorium, w globalnej przestrzeni informacyjnej, w przestrzeni powietrzno-kosmicznej, na lądzie i morzu • udział w działaniach wojennych nieregularnych formacji zbrojnych i prywatnych firm wojskowych • stosowanie niebezpośrednich i asymetrycznych metod działań • wykorzystanie sił politycznych i ruchów społecznych finansowanych i zarządzanych z zewnątrz.
Gierasimow nie żartował, co potwierdziła agresja Rosji na Ukrainę i aneksja Krymu z 2014 r.
Polityczno militarna postawa Rosji nie jest czczą gadaniną, bo historia z 2014 roku dowiodła, że zamiar Putina dotyczący odtworzenia mocarstwowej potęgi ZSRR pod nazwą Federacji Rosyjskiej należy traktować poważnie.
Budżety wydatków zbrojeniowych (stan na 2009 r.) dowodzą o potencjale finansowym potęg militarnych świata:
Potencjał PKB państw członków NATO i Rosji wynikający wprost z proporcji wydatków na zbrojenia pokazuje niski poziom gospodarczy Rosji niezdolny do rywalizowania z państwami NATO w tempie dalszej rozbudowy potencjału militarnego:
Kanada - 20 564 000 000, Dania - 4 476 000 000, Francja - 67 316 000 000, Islandia - 0, Włochy - 37 427 000 000, Luksemburg - 460 000 000, Holandia - 12 642 000 000, Norwegia - 6 098 000 000, Portugalia - 4 884 000 000, Wielka Brytania - 69 271 000 000, Stany Zjednoczone - 663 255 000 000, Grecja - 13 917 000 000, Turcja - 19 009 000 000, Niemcy - 48 022 000 000, Hiszpania - 19 409 000 000, Czechy - 3 246 000 000, Węgry - 1 900 000 000, Polska - 10 860 000 000, Bułgaria - 1 127 000 000, Estonia - 460 000 000, Łotwa - 692 000 000, Litwa - 648 000 000, Rumunia - 2 616 000 000, Słowacja - 1 316 000 000, Słowenia - 888 000 000, Albania - 276 000 000, Chorwacja - 1 191 000 000, Czarnogóra - 0
W państwach NATO nakłady obronne wynosiły: 1 049 861 000 000 "$" (jeden bilion czterdzieści dziewięć miliardów osiemset sześćdziesiąt jeden milionów $), a w Rosji: 61 000 000 000 $ (sześćdziesiąt jeden miliardów $). Same Stany Zjednoczone to 663 255 000 000 "$" (sześćset sześćdziesiąt trzy miliardy dwieście pięćdziesiąt pięć milionów $).
Czy w sytuacji o takich proporcjach nakładów zbrojeniowych, uwarunkowania ekonomiczno gospodarczych Rosji i uznawanego przez nią NATO za wroga nie są aby objawem psychologicznego straszenia państw paktu północno atlantyckiego, opartego głównie na arsenale atomowym? Czy nie jest to aby bezczelny szantaż Putina?
Stratedzy wojenni Federacji Rosyjskiej nie są idiotami i mają świadomość, że konflikt atomowy to zagłada Europy, ale i unicestwienie Rosji. Wątpliwa to pociecha rosyjskich władz dla ich przetrwania w podziemnych schronach, z których nie będzie wyjścia do skażonego promieniotwórczością świata zewnętrznego, co w praktyce jest to toż same co grób.
Buńczuczne demonstrowanie przez Putina zapowiedzi o zwielokrotnieniu zasobów najnowocześniejszej nuklearnej broni ofensywnej, czyli nowego wyścigu zbrojeń, jest szantażem wobec Zachodu z oczekiwaniem jego pasywności poddanej wcześniej krymskiej próbie, której zwycięzcom jest Putin, a Zachód pozostał spolegliwą kukłą zdolną jedynie do wygrażanie sankcjami, których cofnięcia coraz częściej zapowiadają bezrefleksyjni zachodni przyjaciele Putina, głównie ci o nacjonalistycznej proweniencji politycznej jak na przykład Wiktor Orban, czy Marine Le Pen.
Odpowiedzią Zachodu powinno być przyjęcie tej putinowskiej „rękawicy” wyścigu zbrojeń, którą Putin przegra z powodu wskazanych wyżej nakładów zbrojeniowych, którym Rosja nie podaoła i szybko - wzorem ZSRR - upadnie z niedostatku zasobów finansowych.
Zachód musi utrudniać Rosji zarabianie na eksporcie jej surowców takimi akcjami jak w sprawie Nord Stream 2.
„Zaproponowane poprawki do dyrektywy gazowej przewidywały m.in. objęcie wszystkich inwestycji gazowych prowadzących na teren UE restrykcyjnymi przepisami ujętymi w tzw. trzecim pakiecie energetycznym. Utrudniłoby to realizację gazociągu Nord Stream 2, który krytykowany jest m.in. przez Polskę i kraje bałtyckie formie. Projekt stałby się o wiele mniej rentowny. bowiem podlegałby restrykcyjny regułom podatkowym, celnym czy dotyczącym przejrzystości działania”.
https://www.euractiv.pl/section/energia-i-srodowisko/news/jest-porozumienie-ws-dyrektywy-dotyczacej-nord-stream-2/
Jest jednak pytanie, czy obecny na Zachodzie populizm zdoła zwiększyć środki na obronność wbrew zsocjalizowanym społeczeństwom, które w części jest dość uległe wpływom nacjonalistów mogą się takiej polityce przeciwstawić.
To trudny egzamin dla państw i rządów Zachodu, które w tej sytuacji mają tylko dwie alternatywy polityczne: stawić czoła Putinowi i wzorem Regana spowodować ekonomiczną upadłość Rosji, albo w imię rządowych stanowisk ulec populizmowi i przegrać wojnę z Putinem.
Ciekawe co wybiorą?
Komentarze
Pokaż komentarze (7)