193. Veto na veto

 

983. Veto na veto prezydenta

Tusk chce ograniczenia roli prezydenta. Żeby nie mógł na przykład vetować. Poza tym, prezydenta miałoby w nowej ordynacji wybierać zgromadzenie narodowe, czyli posłowie plus senatorzy. Wszystko byłby dobrze, gdyby taka propozycja padła w momencie kiedy Tusk byłby prezydentem. Aktualnie jest to propozycja co najmniej dwuznaczna, w kwestii czystości intencji, uczciwości, poza tym, ośmiesza składającego projekt takiej innowacji. Aktualna sytuacja jest nie idealna, ale dosyć zdrowa. Prezydent który może przeciw czemuś, złym działaniom rządu na przykład, przeciwdziałać, jest zawsze lepszym zabezpieczeniem demokracji. Zmarionetkowanie go, a nawet nie tak jego, jak urzędu, nie jest ani w interesie polskiej racji stanu, ani, co jest równie ważne w guście, woli i odczuciach Polaków. I dlatego nie przejdzie.   Wymyślanie naprędce nowych układów politycznych dla krótkich doraźnych korzyści danego ugrupowania rządzącego, to jakaś nowa paranoja polityczna. Usprawnienie, w tej dziedzinie, konstytucyjnej, konstytucyjnych uprawnień, może być wynikiem szerszego dialogu społecznego, czy nawet referendum o model polityczny Polski, a nie kosmetyczną zmianą ad hoc, naprędce, dla potrzeby doraźnych celów. Półkadencyjnych. Poza tym, cel tego. Od czego znowu Tusk chce odwrócić naszą uwagę? Osobiście, jako obywatel RP, jestem za modelem prezydenckim, z silną władzą prezydenta. Propozycja Tuska, aby pełną odpowiedzialność za władzę wykonawczą ponosił gabinet, jest, w moim odczuciu, próbą rozmycia odpowiedzialności za rządzenie, i tak istniejącej tylko pojęciowo. Na większą ilość osób, czyli cały rząd. Poza tym, powtarzam, dyskusja, echo dyskusyjne będzie wielkie. Co to ma przykryć?

21.11.09