244. Podsumowanie roku

1036. Podsumowanie roku

Pouczający w wielu aspektach przykład Hitlera wskazuje że ideologia nie jest najważniejsza. Prawica czy lewica, PiS czy PO. Najważniejsze jest to, co władza daje, zapewnia narodowi. Jeśli jest to dobrobyt, wszystko inne albo przestaje się liczyć, albo schodzi na drugi plan, w cień. Przyznaję, heroicznych czasów dziś nie ma. Stąd i brak charyzmatycznych przywódców. Jednak pojawią się, wzorem 10milionowej Solidarności, jak obecni zaprowadza nas nad krawędź, donikąd, skąd dalej iść się już nie da. I zamiotą. Oraz rozliczą.

Na razie przepychanki. Nijakość – bylejakość. Dla chcącego nic trudnego. Zawsze w obu słowach można doszukać się – jakości. Zadziwiające jest jednak coś innego. Że żadna z głównych partii tak naprawdę nie potrafi nic narodowi zaproponować. Dać. Odnoszę wrażenie że kręcimy się w kółko w którym jedni walczą o władzę, inni o jej utrzymanie. Poza tym nic się nie dzieje. Emigrantów spisaliśmy na straty. Temat niechciany, albo przemilczany. Epatujemy się jedynie tym że Polacy na obczyźnie zarabiają rocznie 25 miliardów euro. Tylko, co mają z tego rodzimi tubylcy? Czy z tych pieniędzy /przechwytywanych po części przez państwo/ przez państwo/ powstało w kraju choć jedno stanowisko pracy?

Wracając do Hitlera. Faktem jest, że udało mu się porwać za sobą cały naród. Bo. Entuzjazm jest w narodzie, kiedy jest on albo po ojcowsku, albo po prostu przyzwoicie traktowany. Żadnemu z naszych aktualnych nie udało się. I biorąc pod uwagę znanych obecnych, nie uda się. Powtarzam. Jest to sprawa dwóch rzeczy. Charyzmy przywódcy /mniej/, a bardziej „zainwestowania uczuć” w naród, co generalnie przejawia się w udrożnieniu i modernizacji gospodarki, który to stan z kolei wpływa na stabilizację i zasobność portfeli obywateli. Ludziom nie potrzeba wiele do szczęścia. Dla naszych przywódców jednak to zbyt wiele. Dlatego nie wróżę im wielkiego czasu konsumowania władzy /sic!/. To samo tyczy się również następnych. W przygotowaniu. To już nie ten styl.

31.12.09