No i spotkało się trzech starszych panów na wylocie.
Jeden prężący dawno sflaczałe muskuły i marzący o minionej chwale imperium, które nigdy nie było zbyt potężne, a które teraz znów rozpada się pod obronnym ogniem niewielkiego i biednego kraju, który tak nierozważnie najechało. Widać na starość niektórzy dziecinnieją i próbują za wszelką cenę wrócić do minionych czasów młodości, jak widać z opłakanym skutkiem.
Drugi, właściciel miliarda ludzi, którego kraj jest obciążony połową długów całego świata, próbujący na kredycie zbudować potęgę, choć jego kraj produkuje wciąż 3 razy mniej wydajnie od Polski i to nie licząc się ze zniszczeniem swojego środowiska, nędzą ludzi i ciągłym balansowaniem na krawędzi spłacalności pożyczonych na zachodzie pieniędzy. I który widząc nadchodzącą katastrofę swoich rządów zawierzył się maszynom, licząc, że gospodarka sterowana przez AI zacznie w końcu funkcjonować. Dziecięce fantazje.
I trzeci, najbardziej chyba dziecinny, choć prezentujący najpoważniejszy kraj, a jednak patrzący z dołu na dwóch poprzednich, i szukający w ich błędach swoich inspiracji, budząc tym odrazę nawet wśród swoich popleczników, z których każdy wie, że zrobiłby to lepiej. Wszyscy wiedzą już, że jego decyzje niewiele znaczą, Piękny przykład zarówno wrażliwości demokracji na błędy jak i jej odporności na własne decyzje i szybkiego ich naprawiania, potwierdzając, że jest to najgorszy system poza wszystkimi innymi, których próbowano.
Smutny widok minionych czasów. I nic dziwnego, że ze spotkania takiego towarzystwa najważniejszą informacją jest kto gdzie stał i kto na kogo się łopatką zamachną. Nie mogło być żadnych poważnych konsekwencji ze spotkania aż tak małego stolika.
Ale teraz przyjechali dorośli, więc może i ta trójka zostanie zmuszona do jakiejś dojrzałości i coś z tego wyjdzie...


Komentarze
Pokaż komentarze (2)