Kto widział ten wie, kto nie widział ma szanse zobaczyć. Lionel Messi zdobył bramkę, która łudząco przypomina tą zdobytą przez boskiego Diego w słynnym meczu przeciwko Anglii.
Na portalu gazeta.pl można zobaczyć oba rajdy jednocześniei porównać który lepszy.
Bramka Maratony uważana jest za najładniejszą zdobytą bramkę na świecie. Oczywiście nie przez wszystkich. Wiadomo „De gustibus…”
Czy porównania do Maradony mają w ogóle sens? Czy dziś gra choć jeden gracz na takim poziomie?
Zacznijmy od tej słynnej bramki.
Stanisław Terlecki, jeden z lepszych dryblerów w historii naszej piłki, piał z zachwytu nad golem Maradony. To drybling na dwa tempa, czysta poezja, gol który zapiera dech w piersiach – mówił Terlecki. Trudno mi się z nim nie zgodzić. Aby docenić kunszt Diego trzeba wziąć jeszcze pod uwagę rangę spotkania ( ćwierćfinał MŚ), rywala ( Anglia, mecz po wojnie o Falklandy) oraz fakt, że Maradona grał jako gwiazda, więc był pod szczególna opieką defensorów.
Czy Messi strzelił bramkę ładniejszą, chyba jednak nie…
Kilka takich bramek już padło. Na FORUM gazety przypomniano bramkę Giggsai G.WeahJa przypomniałem sobie bramkę pewnego Brazylijczyka, który grał w barwach Barcelony i był wówczas najlepszy na świecie. Pieniądze i kontuzje zmanierowały go, a szkoda. Podejrzewam, że bramka Messiego zajmie poczesne miejsce właśnie wśród bramek wyżej wskazanych. Po prostu Getafe to nie Anglia a puchar króla to nie Mundial.
Porównywanie kolejnych młodzieżowych gwiazd Albicelstes do Maradony chyba takie hobby Argentyńczyków. Tak jak się w USA szuka następnych Jordanów. Ale gdyby się przypatrzyć Messiemu to rzeczywiście gra podobnie do swego poprzednika. Ten sam niski wzrost, podobna szybkość, zwrotność, bajeczna technika, zadziwiająco wiele widzi, już teraz potrafi wziąć ciężar gry na własne barki. No i ten „klej piłkarski”. Ostatnim który tak miał „posmarowane buty” był (jest?) chyba Romario.
Jedno jest pewne Maradona w jego wieku nie grał tak dobrze.
Gdyby Riquelme zechciał grac w kadrze, to być może albicelestes udało by się powtórzyć sukcesy sprzed ponad dwudziestu latu.
Zobaczymy, pamiętać tylko należy, że wszelkie porównania z Maradona każdego
Uparty centrolewicowiec, niedogmatyczny liberał i gospodarczy i obyczajowy, skłaniający się raczej ku agnostycyzmowi, fan F.C. Barcelony choć nick upamiętnia Ferenca Puskasa gracza Realu Madryt email:
gamaj@onet.eu
About Ferenc Puskas: I was with (Bobby) Charlton, (Denis) Law and Puskás, we were coaching in a football academy in Australia. The youngsters we were coaching did not respect him including making fun of his weight and age...We decided to let the guys challenge a coach to hit the crossbar 10 times in a row, obviously they picked the old fat one. Law asked the kids how many they thought the old fat coach would get out of ten. Most said less than five. Best said ten. The old fat coach stepped up and hit nine in a row. For the tenth shot he scooped the ball in the air, bounced it off both shoulders and his head, then flicked it over with his heel and cannoned the ball off the crossbar on the volley. They all stood in silence then one kid asked who he was, I replied, "To you, his name is Mr. Puskás". George Best
His chosen comrades thought at school He must grow a famous man; He thought the same and lived by rule, All his twenties crammed with toil; 'What then?' sang Plato's ghost. 'What then?' Everything he wrote was read, After certain years he won Sufficient money for his need, Friends that have been friends indeed; 'What then?' sang Plato's ghost. 'What then?' All his happier dreams came true - A small old house, wife, daughter, son, Grounds where plum and cabbage grew, poets and Wits about him drew; 'What then.?' sang Plato's ghost. 'What then?' The work is done,' grown old he thought, 'According to my boyish plan; Let the fools rage, I swerved in naught, Something to perfection brought'; But louder sang that ghost, 'What then?' “What then”” William Butler Yeats
Nowości od blogera
Inne tematy w dziale Kultura
