Wszyscy, ja też. Analizujemy, wnioskujemy, stawiamy hipotezy, ale tak naprawdę nic nie wiemy. Bo jak można ułożyć skomplikowaną układankę gdy ma się do dyspozycji tylko kilka puzzli i do tego nie wiadomo jeszcze czy niektóre z nich nie są trefne.
Ale próbujemy dalej, używamy, czy raczej staramy się użyć jakiś prawideł logicznych, naiwnie zakładając, że polityka kieruje się jakąś logiką. Próbujemy wmawiać sobie, ba niektórzy w to zawzięcie wierzą, że nic nie jest przypadkowe. Gdybyśmy bowiem dopuścili przypadek jako jedną z przyczyn politycznych zawirowań, pozbawilibyśmy się możliwości jej przewidywania. Czymże bowiem byłyby nasze analizy, skoro dany efekt jest dziełem przypadku. Przypadku, który z definicji jest przecież nieprzewidywalny.
Co wiemy? Znamy zaledwie parę stałych punktów, reszta to mgławica. Odbijamy się od nich w poszukiwaniach rzeczywistości i czasami myślimy, że właśnie co wpadła nam w ręce. Ale nikt głowy za to nie da. Jak bowiem mam za coś ręczyć, skoro to coś jest wypadkową nieskończonej liczby czynników.
Einstein powiedział dajcie mi wszystkie dane, a przepowiem wam przyszłość. Czasami ma wrażenie, że każdy z nas próbuje być Einsteinem tylko już tych danych nie potrzebuje.
Uparty centrolewicowiec, niedogmatyczny liberał i gospodarczy i obyczajowy, skłaniający się raczej ku agnostycyzmowi, fan F.C. Barcelony choć nick upamiętnia Ferenca Puskasa gracza Realu Madryt email:
gamaj@onet.eu
About Ferenc Puskas: I was with (Bobby) Charlton, (Denis) Law and Puskás, we were coaching in a football academy in Australia. The youngsters we were coaching did not respect him including making fun of his weight and age...We decided to let the guys challenge a coach to hit the crossbar 10 times in a row, obviously they picked the old fat one. Law asked the kids how many they thought the old fat coach would get out of ten. Most said less than five. Best said ten. The old fat coach stepped up and hit nine in a row. For the tenth shot he scooped the ball in the air, bounced it off both shoulders and his head, then flicked it over with his heel and cannoned the ball off the crossbar on the volley. They all stood in silence then one kid asked who he was, I replied, "To you, his name is Mr. Puskás". George Best
His chosen comrades thought at school He must grow a famous man; He thought the same and lived by rule, All his twenties crammed with toil; 'What then?' sang Plato's ghost. 'What then?' Everything he wrote was read, After certain years he won Sufficient money for his need, Friends that have been friends indeed; 'What then?' sang Plato's ghost. 'What then?' All his happier dreams came true - A small old house, wife, daughter, son, Grounds where plum and cabbage grew, poets and Wits about him drew; 'What then.?' sang Plato's ghost. 'What then?' The work is done,' grown old he thought, 'According to my boyish plan; Let the fools rage, I swerved in naught, Something to perfection brought'; But louder sang that ghost, 'What then?' “What then”” William Butler Yeats
Nowości od blogera
Inne tematy w dziale Polityka
