Dariusz Grabowski-Państwo a podatki (1)

Zaczynamy publikację cyklu rozważań dr. Dariusza Grabowskiego o kwestii kluczowej dla rozwoju społecznego i gospodarczego – o podatkach.   red.

Gdy bezrobocie jest wysokie, tam, gdzie powstają miejsca pracy, należy premiować pracodawcę.

Znane amerykańskie powiedzenie mówi, że na tym świecie dwie sprawy są pewne – nieunikniona śmierć i konieczność płacenia podatków.

Militarne, polityczne, ekonomiczne i ekologiczne bezpieczeństwo państwa warunkowane jest wpływami podatkowymi oraz ich dynamiką wzrostu.

W przypadku Polski – kraju na dorobku – system winien premiować i wspierać ciężko, mądrze pracujących. Karać pracujących źle bądź z własnej woli nierobiących nic. Najsurowiej traktować tych, którzy oszukują państwo.

 

Zyski banków

Niestety, w Polsce tak nie jest. Mamy do czynienia z ogromną nadpłynnością w bankach i jednoczesnym ogromnym transferem zysków przez banki zagranicę. Władze zamiast karać i przeciwdziałać tym praktykom, nagradzają banki. NBP skupuje nagromadzone środki i lokuje na oprocentowanych kontach co oznacza, że wypłaca premie bankom za nicnierobienie. NBP i nadzór bankowy zezwalają na transfer zysków zagranicę podczas gdy na całym świecie regułą jest przeznaczanie zysków na kapitał zapasowy banków.

NBP i nadzór bankowy pozwalają bankom na nadużywanie praktyk polegających na wprowadzaniu i podnoszeniu opłat od operacji bankowych, kart kredytowych co powoduje, że zyski banków rosną w Polsce najszybciej. Dzieje się tak kosztem konsumentów i przedsiębiorców.

 

Zaostrzyć politykę bankową

Jeśli ktoś uważa, że zaostrzenie polityki wobec banków zagranicznych może skutkować ucieczką kapitału finansowego z Polski to po pierwsze; i tak wywóz tego kapitału cały czas ma miejsce na ogromną skalę, a po drugie – ucieczki takiej się nie obawiam, gdyż stopa zysku w sektorze bankowym w Polsce jest wielokrotnie wyższa niż w większości krajów, o czym najlepiej świadczy tempo wzrostu zysku wynoszące ponad 30% rocznie.

 

Rozpoznać bazę podatkową

Ważnym obowiązkiem państwa jest dogłębne rozpoznanie bazy opodatkowania, czyli określenie, w jakich rozmiarach i proporcjach powstaje produkt narodowy dzięki pracy, kapitałowi, postępowi technicznemu, transferom z zagranicy.

W Polsce cierpiącej na ogromne bezrobocie praca i dochody z pracy są opodatkowane relatywnie wyżej niż dochody z kapitału.

Doktryna podatkowa mówi, że tam, gdzie istnieje bądź powstaje miejsce pracy, a gdzie skala bezrobocia jest wysoka, należy premiować pracodawcę.

 

Zadłużenie

Państwo polskie na skutek obłędnej polityki ekonomicznej w ciągu ostatnich lat gwałtownie zwiększyło swoje zadłużenie. Samo zadłużenie budżetu przekracza 800 miliardów złotych. A gdyby dodać zadłużenie samorządów, przedsiębiorstw państwowych, gospodarstw domowych? Trudno sobie wyobrazić, jak wielka byłaby to kwota.

Dodatkowym problemem jest fakt, że rosnący udział w finansowaniu polskiego zadłużenia mają zagraniczne instytucje finansowe i banki. Coraz bardziej stajemy się ich zakładnikiem.

Konieczność obsługi zadłużenia, czyli spłata rat i odsetek od długu, to dziś ponad 40 miliardów złotych rocznie.

Drugi problem to fakt, że po wyzbyciu się kapitału produkcyjnego, bankowego, handlowego i innych w efekcie prywatyzacji to zadłużenie możemy spłacać przede wszystkim z naszych dochodów z pracy, a są one przecież jednymi z najniższych w Europie.

 

Droga donikąd

W sumie stajemy wobec następującego zagadnienia: albo potrafimy radykalnie ograniczyć tempo wzrostu zadłużenia, by następnie częściowo je spłacić, czy zamienić na udział w programach (np. ekologicznych lub innych) albo znajdziemy się w sytuacji takich krajów jak Grecja. Muszą one radykalnie podnieść podatki, by choć w części spłacać zadłużenie. To jednak podważa wszelkie kalkulacje racjonalności i opłacalności działalności gospodarczej, prowadzi do zapaści państwa i narodu.

 

Stwarzać zachęty

Troska państwa o wpływy podatkowe polegać powinna na nakładaniu takich podatków, które zniechęcają do nielegalnego obrotu gospodarczego. Bo to oznacza dla budżetu wzrost dochodów.

Już w roku 1998-1999 premier Leszek Balcerowicz przekonał się, że jego woluntarystyczne obciążenie alkoholu wysoką akcyzą zamiast wzrostu wpływów do budżetu, przyniosło spadek dochodów podatkowych i przyczyniło się do gwałtownego zwiększenia przemytu i nielegalnej produkcji alkoholu.

Dziś mamy do czynienia z ogromnym wzrostem przemytu i produkcji nielegalnego paliwa, alkoholu i innych używek. Państwo bardziej niż kiedykolwiek powinno stwarzać zachęty do legalnej działalności i ograniczać podziemie gospodarcze.

cdn.