Opowieść o Pani Przyrodzie

Pani Przyroda -władczyni Ziemi

Czasem zatrzęsie. Kiedy ? - nie wiemy.

Myślę, że wtedy, gdy pełni dumy,

Wiemy – zjedliśmy - wszystkie rozumy.

Pani Przyroda – czasem się wkurza,

Że wszystko wiemy - skąd przyjdzie burza,

A ona na złość – ją z drugiej strony,

Puszcza - na przekór - różnym uczonym.

Pani Przyroda – szczególnie na tę

Sprawę się złości – człowiek klimatem

Chce rządzić. Nie dość co od niej dostał.

Za tę bezczelność – Przyroda – chłosta.

Mrozem, zamiecią, śniegiem postraszy.

Czasem huragan ześle na naszych

Tych specjalistów od spraw globalnych.

Co mają rozum – nie zły – fatalny.

I tak przyroda uczy rozumu

Tę naszą ludzkość co pośród tłumów

Wybiera rządy takich mądrali ,

Co twierdzą, że już wszystko zbadali.

I za miliardy dolców – niestety

Chcą badać gdzieś tam inne - planety.

Tak głupców zgraja głosi, że człowiek

Jest panem świata. Bzdurna opowieść.

Uznajcie fakt ten - człowiek jest pyłek,

co kiedyś stwierdzi: ja tutaj żyłem.