Tomasz Pichór/KMP
Wielka Brytania jest ciągle jednym z głównych (obok Stanów Zjednoczonych i Francji) państw Zachodu.Secesja Szkocji mogłaby podważyć jej mocarstwowy status ze wszystkimi tego konsekwencjami.
Przez wiele lat wydawało się, że zawarta w 1707 r. unia pomiędzy Anglią i Szkocją jest czymś absolutnie trwałym. Szkoci (Tony Blair, Gordon Brown) byli brytyjskimi premierami, zaś Partia Pracy – dzięki poparciu uzyskiwanemu w Szkocji – była w stanie sprawować władzę w całej Wielkiej Brytanii. Mimo wcześniejszej burzliwej historii stosunków Szkotów z Anglikami, to zapoczątkowany przez królową Annę eksperyment zwany Wielką Brytanią, nader pomyślnie zdał historyczny egzamin. Tymczasem unia przeżywa właśnie najtrudniejsze chwile od czasów powstania szkockich jakobitów, zakończonego ich klęską w bitwie pod Culloden w 1745 r. Można spotkać się z opiniami, że upadek Imperium Brytyjskiego – do jakiego ostatecznie doszło w latach 60. XX wieku – spowodował, że zniknęła podstawowa przyczyna, która utrzymywała Szkotów i Anglików w jednym organizmie państwowym. W ślad za likwidacją „zewnętrznego imperium” nadszedł czas zakończenia dziejów „imperium wewnętrznego”, jakim jest wspólne państwo.
Więcej: http://www.geopolityka.org/komentarze/1410-szkockie-referendum-w-strone-niepodleglosci
Komentarze
Pokaż komentarze