Z pewnym opóźnieniem przeczytałem tekst pani Janiny Jankowskiej zbulwersowanej dyskusją w ostatnim programie Tomasza Lisa. Zacząłem nawet pisać komentarz, który się rozrastał i w związku z tym postanowiłem popełnić kolejną notkę, tym bardziej, że dyskusja pod tekstem pani Janiny już jakby wygasła.
Zajrzałem na blog pani Jankowskiej bez przekonania, gdyż od dawna wydaje mi się, że przynajmniej tutaj w s24 tę bardzo nieciekawą sylwetkę dziennikarza Tomasza Lisa zdołaliśmy już wielokrotnie prześwietlić i przeanalizować na wszystkie możliwe sposoby i doprawdy nikomu nie będzie się chciało do tematu powracać. Jednak w sumie nie tyle o Lisa tu chodzi, ile o sposób ekspresji, który był tam prezentowany przez zaproszonych gości, a który to sposób ekspresji oburzył panią Janinę Jankowską. Czy jest jednak czym się oburzać?
Expressis verbis "ma/mają krew na rękach" jest skrótem myślowym dość popularnym w cywilizowanym świecie, na przykład we Francji. Chodzi z reguły o napiętnowanie jakiegoś polityka, ministra czy innego przedstawiciela władz, który z racji pełnionych funkcji jest za zarządzany przez siebie odcinek odpowiedzialny. Odpowiedzialny nie tylko prawnie przed wymiarem sprawiedliwości, ale również moralnie przed opinią publiczną.
Jeżeli z powodu jakiegoś niedopatrzenia, niechlujstwa, głupoty czy zwykłego lenistwa na odcinku za który formalnie ów człowiek odpowiada zdarzy się nieszczęście, czyli na przykład zupełnie bez sensu ludzie stracą życie, co dokładnie opiszą dociekliwi dziennikarze, to z miejsca opinia publiczna jest zaalarmowana tym skandalicznym faktem i wyraża swoje oburzenie wykrzykując i pokazując placem tego nieszczęśnika - on/ona ma krew na rękach!
Po tragedii smoleńskiej również czułem taki dyskomfort psychiczny i dosyć szybko, bo już w kilka godzin po wypadku nabrałem przekonania, kto za to całe nieszczęście jest odpowiedzialny - patrz notkę napisaną 10 kwietnia 2010 roku - "Gdyby ..." podczas gdy wszyscy z miejsca zajęli się szukaniem i wskazywaniem bezpośrednich sprawców katastrofy. Później napisałem kolejną notkę, przewidując i czekając na publiczną debatę na temat moralnej odpowiedzialności osób zajmujących najważniejsze stanowiska w kraju, które to stanowiska oprócz przyjemności wiążą się niestety z odpowiedzialnością zarówno za swoje czyny jaki i zaniechania.
Tekst pod tytułem "responsable mais pas coupable" czyli "odpowiedzialna ale niewinna" opisuje perypetie francuskiej sekretarz stanu w ministerstwie zdrowia, która za swój brak zdecydowania w sprawie prewencyjnego odkażenia zasobów krwi przeznaczonych dla osób chorych na hemofilię została przez opinię publiczną uznana za odpowiedzialną śmierci chorych i nie raz usłyszała i przeczytała, że ma krew na rękach. Zresztą również została ona uznana winną, wespół z kilkoma funkcjonariuszami, w wytoczonym im procesie sądowym przez rodziny ofiar zaniedbania. Zapadły głównie wyroki w zawieszeniu. Skutkiem czego "odpowiedzialna", ale także "winna" wycofała się z polityki i generalnie z pełnienia jakichkolwiek funkcji publicznych.
Pani Janino, warto chyba ten przykład wziąć sobie do serca i "nie żałować róż, gdy płoną lasy". Poza tym chyba również warto przypomnieć sobie co wypisywano i wygadywano w "wiodących mediach" w relatywnie krótkim okresie sprawowania władzy przez rząd Jarosława Kaczyńskiego, gdy trąbiono z przekaziorów, że PiS, który (podobno) nie buduje autostrad jest winien śmierci 2 tysięcy naszych rodaków, którzy zginęli w ostatnich miesiącach na polskich drogach.
A to, że teraz Palikot pali głupa i odwraca kota ogonem doprawdy nie zasługuje nawet na splunięcie. O Tomaszu Lisie po prostu nie napiszę nic.
Dziękuję za uwagę.
PS - jako uzupełnienie i rozwinięcie tematu odpowiedzialności, a więc również krwi na rękach, polecam także kolejne moje notki, w których temat ten podejmowałem:
Gdy leci prezydent ...
Arabski - wątek w katastrofie
Komentarze
Pokaż komentarze (9)