W obliczu majestatu: Odwaga do czynienia dobra w obliczu wielkości Boga

Boska wielkość, ludzka kruchość - inspiracja do dobrych uczynków

Spoglądając w nocne niebo, wypełnione migoczącymi gwiazdami i księżycem, łatwo poczuć się małym i nieistotnym. W obliczu tak ogromnego wszechświata, stworzonego przez Boga "dziełem swoich palców", słowa psalmisty z Psalmu 8, 3-4 nabierają szczególnego znaczenia: "Czymże jest człowiek, że o nim pamiętasz, albo syn człowieczy, że troszczysz się o niego?".

 Jednakże właśnie ta kruchość ludzkiego życia staje się źródłem inspiracji do czynienia dobra. Świadomość, że Bóg, tak potężny i majestatyczny, troszczy się o nas, motywuje nas do naśladowania Jego miłości i miłosierdzia w naszym codziennym życiu.

Księga Rodzaju 1, 1 opisuje początek stworzenia, podkreślając wszechmoc Boga i Jego panowanie nad wszechświatem. Bóg nie tylko stworzył świat, ale także powierzył ludziom opiekę nad nim. To zobowiązanie nakłada na nas odpowiedzialność za czynienie dobra w naszym otoczeniu, troszczenie się o środowisko naturalne i innych ludzi.

 Mając świadomość wielkości Boga i Jego troski o nas, możemy czerpać siłę i inspirację do czynienia dobra. Nawet najmniejszy gest życzliwości może mieć ogromny wpływ na życie innych ludzi i na świat wokół nas. Pamiętajmy, że Bóg widzi każdy nasz dobry czyn i nagradza nas za nie.

Modlitwa:

Ojcze Niebieski, dziękujemy Ci za Twoją majestatyczną wielkość i niepojętą miłość. Dziękujemy Ci za to, że stworzyłeś nas na swój obraz i powierzyłeś nam opiekę nad światem. Prosimy Cię o siłę i odwagę do czynienia dobra w naszym codziennym życiu. Niech nasze czyny będą świadectwem Twojej miłości i miłosierdzia. Amen.

_{| #Bóg | #wszechświat | #stworzenie | #człowiek | #dobroć | #miłosierdzie | #odpowiedzialność | #środowiskonaturalne | #modlitwa |}