Nauka na ratunek gospodarce.

Dziś o nowelizacji ustawy o finansowaniu nauki. Czyli w zasadzie o czymś oczywistym jak dla mnie. Szkoda, że tylko dla mnie.

Ustawa premiuje badania strategiczne dla rozwoju kraju. Największe środki mają trafić do naukowców i ośrodków, których badania lub prace będą miały najsilniejszy wpływ na gospodarkę. Ma ona też kłaść nacisk na podnoszenie jakości badań wymaganych do realizacji najważniejszych projektów.

Nie wiem jak będzie wyglądało wdrożenie tej ustawy, ale chciałoby się krzyknąć: nareszcie! To, co jest normą od lat w innych krajach u nas zaczyna raczkować. Lepiej późno niż wcale, jednak można się zastanowić ile już nasz kraj na tym stracił?

W Norwegii, przykładowo, inwestuje się w badania już na poziomie prac magisterskich a potem doktoratów – dofinansowując projekty, dając tym samym ludziom pracę (naukową), która jest oczywiście sowicie nagradzana. Efekt jest taki, że badania i projekty promują ten kraj a efekty badań znane i cenione są na całym świecie. Zyskują na tym wszyscy.

Jeśli chodzi o polską naukę i naukowców też nie mamy się czego wstydzić. Można powiedzieć, że co jakiś czas słyszy się o spektakularnych badaniach czy osiągnięciach w dziedzinie nauki, tylko że… za granicą. Brak inwestowania w polskie umysły, polskie innowacje zaczyna mnie czasem przytłaczać. Jak można być tak krótkowzrocznym? Niestety przyzwyczaiłem się już do tego, że cała polityka w Polsce jest krótkowzroczna, krótkofalowa. Nie tylko w zakresie edukacji… Z obawami, ale mam nadzieję, że ta ustawa zmieni dotychczasową sytuację. Kraj to ludzie – przede wszystkim! A w nich trzeba inwestować.