Zespół Edukacji Elementarnej pod patronatem Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN, którym kieruje prof. APS dr hab. Józefa Bałachowicz (a przewodniczącym Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN od 2011 jest Bogusław Śliwerski) wysilił się na skrytykowanie programu Anny Dzierzgowskiej, Joanny Piotrowskiej, Ewy Rutkowskiej pt. "Równościowe przedszkole”.
No to ja wysilę się na wyśmianie głupot, które zespół wypisuje w swej opinii. Bo co jak co, ale mundralińskich zdobywających wykształcenie i tytuły naukowe za komuny – nie znoszę.
Oto scenariusz nr 1 zajęć z programu „Równościowe przedszkole”:
SCENARIUSZ 1
|
IGOR LUBI LALKI A ANIA SAMOCHODY Liczebność grupy: |
5-20 dzieci |
|
Cele: |
Budowanie atmosfery tolerancji dla inności i różnorodności, przełamywanie stereotypów płciowych, Rozpoznawanie stereotypowych ról płciowych, budowanie solidarności w grupie, wspierania równości płci.
|
|
Materiały: |
Zabawki tzw. chłopięce i dziewczęce, które są w przedszkolu |
PRZEBIEG ZAJĘĆ:
Przedstawienie historyjki w oparciu o opowiadanie „Igor i lalki” wydawnictwa Zakamarki o chłopcu, który grał świetnie w piłkę nożną, ale też lubi bawić się lalkami.
Warto zaopatrzyć się w tę książeczkę, ponieważ w bardzo ładny i mądry sposób pokazuje, jak szanować ich nietypowe wybory.
Rozmowa z dziećmi na temat tego:
Jak im się podobała historyjka?
Co myślą o chłopczyku z opowiadania?
Dlaczego chłopczyk czuł się źle?
Czy dzieci w opowiadaniu zachowały się dobrze czy źle? Dlaczego tak uważacie?
Po rozmowie dzieci z wcześniej przygotowanych zabawek wybierają tę, które lubią najbardziej i układają na środku w słoneczko.
1.Rozmowa z dziećmi na temat tego, dlaczego lubią takie a nie inne zabawki. Dlaczego chłopcy zazwyczaj lubią samochody a dziewczynki lalki. Co o tym sądzą? Czy miały ochotę kiedyś pobawić się innymi zabawkami? Co by czuły, gdy ktoś im kazał bawić się zabawkami, których nie lubią. Zwracanie uwagi na fakt, że to, jakimi zabawkami się bawimy, nie powinno być powodem do dokuczania, śmiania się z tej osoby.
2. Czy są jakieś inne zabawki, którymi bawią się dziewczynki, a którymi chłopcy? Prośba, by dzieci podały przykłady.
3. Z wybranych przez dzieci zabawek wybieramy te, które są neutralne płciowo. Rozmowa z dziećmi kto najczęściej bawi się tymi zabawkami, jak sądzą dlaczego i dziewczynki i chłopcy mogą się nimi bawić.
Podczas rozmowy zwracać uwagę na to, że dla nas jest czymś zwyczajnym czyjeś zachowanie, gdy nie różni się od codziennego doświadczenia, od tego, co zazwyczaj widzimy i słyszmy. Jeśli coś widzimy często itp. dziewczynki bawiące się lalkami, a chłopców bawiących się samochodami, to myślimy, że wszystkie dziewczynki lubią lalki, a wszyscy chłopcy lubią samochody. Powiedz, że to podobnie jak w codziennym życiu z czynnościami czy zawodami wykonywanymi przez kobiety i mężczyzn.
4. Rozmowa z dziećmi na temat działań, które uznają za typowe dla mężczyzn (chłopców) i kobiety (dziewcząt) w codziennym życiu – w domu, przedszkolu itp. Zwracanie uwagi na fakt, że są kobiety, które wolą tzw. męski zajęcia i mężczyźni, którzy wolą zajęcia „kobiece”.
5. Zwracanie uwagi na fakt, że nie ma w tym nic złego. Przekazanie informacji na temat tego, że kiedyś kobiety nie mogły w ogóle pracować poza domem, ani się uczyć, nie mogły być kierowczyniami autobusów czy pilotkami samolotów, a dzisiaj już tak, że to się zmienia.
6. Rozmowa z dziećmi na temat tego czy są zajęcia, czynności, które mogą wykonywać mężczyźni i kobiety (itp. lekarz/ lekarka, nauczyciel/ka itp.) Powiedz, że to tak jak z klockami czy pluszakami – lubią je dziewczynki i chłopcy.
7. Zwracanie uwagi na to, że każdy i każda z nas chciałaby/ chciałby robić to, co lubi najbardziej, tak jak dzieci lubią się bawić swoimi ulubionymi zabawkami. Odwołaj się do tego, co dzieci powiedziały wcześniej na temat swoich uczuć, gdyby ktoś im zabrał ich ulubione zabawki.
8. Zaproszenie dzieci do zabawy do kącika z zabawkami. Mogą się bawić w tym, co najbardziej lubią. Podkreślenie, że najważniejsze jest, by dobrze się bawiły i były zadowolone, że nie ważne jest, jakie zabawki wybierają.
UWAGI:
Podczas zajęć wzmacniaj kwestię równości płci i zachęcaj dzieci do kwestionowania założeń na temat ról płciowych.
Zadając pytania zwróć uwagę, na fakt, że niektóre dzieci mogły już spotkać się z wykluczeniem, nietolerancją, bo zachowywały się w sposób nietradycyjny dla swojej płci. Podczas rozmowy zadbaj o ich komfort.
Nie trzeba używać określenia takich jak „płeć” lub „role płciowe”, ale z badań wynika, że nawet dzieci w wieku przedszkolnym rozumieją, że są różne oczekiwania społeczne wobec kobiet i mężczyzn
A teraz, w świetle poniższych uczonych uwag Zespołu, bierzemy się za boki i naśmiewamy ile wlezie:
„Przedstawionego do opinii opracowania nie można zakwalifikować jako „program edukacji przedszkolnej”. Według wymagań zawartych w stosownych dokumentach prawnych , program powinien być dostosowany do potrzeb i możliwości dzieci”
Dzieci przedszkolne nie dorosły jeszcze do bawienia się lalkami i samochodami. Należy wręczyć im grzechotki i gryzaczki i niech grzechoczą i gryzą.
Teraz proszę się głośno śmiać: Łaaa… ha ha ha… :D
„W rzeczywistości treść przedstawionego opracowania jest wyraźnie ukierunkowana na zmiany w zachowaniach dorosłych (nauczycieli)”
Otóż proszę Państwa lalkami, samochodami i piłeczką powinni bawić się dorośli nauczyciele. A wymianę zdań na temat, który czym bardziej lubi się bawić – czynić na wieczornych imprezach z wódeczką i zakąską.
Teraz można się śmiać. Uwaga, zaczynamy! Łaaa… ha ha ha… :D
„Wyraźna jest instrumentalizacja dziecka, włączanie do treści wychowania przedszkolnego problemów, które są ważne społecznie, ale nie dotyczą dzieci.”
Oczywiście. Bardzo ważnym problemem społecznym jest to, czym bawią się dorośli nauczyciele – czy lalkami, czy samochodami. I to proszę Państwa ma nie obchodzić dzieci. Gówniarze jedne chciałyby wciskać ciekawskie nosy w zabawy nauczycieli. Skandal! Niech biorą te grzechotki i gryzaczki i spadają do kąta i dorosłym nie przeszkadzają!
„Jedyną wytyczną jest równość płci. Brak uwzględnienia różnic związanych z np. kapitałem społecznym, kodem językowym, doświadczeniami życiowymi, miejscem zamieszkania i możliwościami, jakie oferuje najbliższe środowisko itp.”
O kurcze! Co to jest kapitał społeczny? Cholercia taka stara jestem i nie wiem. Skandal, że nie nauczyli mnie tego w przedszkolu! A kod językowy? Zaraz, zaraz, chwilka, spojrzę do wikipedii. No i trzeba uwzględnić doświadczenia życiowe dzieci przedszkolnych – czyli jak się dotychczas robiło w pieluchy i czy fajnie było, czy smakowały słoiczki Gerbera i na czym polegało ssanie smoczka. Co do możliwości jakie oferuje najbliższe środowisko, to warto byłoby zaprosić na prelekcje Burmistrza Gminy.
A teraz zaczynamy się śmiać! Łaaa ha ha ha… :D
„Czym innym jest bowiem ujawnianie dyskryminacji ze względu na płeć, obecnej w naszej kulturze i rozważny trening zachowań prorównościowych, a czym innym „wysadzanie dziecka” z jego biologicznej płci i kształtowanie niechętnego stosunku do niej. (…) Dlatego też dla prawidłowego rozwoju seksualnego i zdrowia ważne jest „pozytywne nastawienie w stosunku do własnej płci biologicznej i społeczno-kulturowej”
Otóż jak dziecko wybierze sobie ulubioną zabawkę to wysadzimy je z płci i zniechęcimy do niej jak bum cyk, cyk!
Proszę bardzo, śmiejemy się: Łaaaa, ha ha ha…:D
„Ważnym mankamentem opiniowanego dokumentu jest proponowanie pomijania głosu rodziców w sprawie wychowywania ich własnych dzieci.”
No właśnie. Rodzice powinni decydować, czym ich dzieci mają bawić się w przedszkolach – czy lalkami i samochodami, czy grzechotkami i gryzaczkami.
A teraz śmiertelna powaga, bo nie wiadomo jacy tu rodzice zawitają i jak ustosunkują się do tej kwestii.
Łaaaa… ha ha ha… :D
Więcej głupot Zespołu nauko...fff ców pod porażającą nazwą Edukacji Elementarnej pod patronatem Komitetu (straszne!) Nauk Pedagogicznych (straszne, bo taką opinię wiązać z nauką to grzech) PAN, do poczytania na blogu @doktor.nauk:
http://doktor.nauk.salon24.pl/561913,rownosciowe-przedszkole-stanowisko-knp-pan
A ja w następnej notce przeanalizuję scenariusz nr 2 w świetle uwag Zespołu. Jest ich siedem. Mam zrobić wszystkie? :)
Komentarze
Pokaż komentarze (100)