63 obserwujących
641 notek
899k odsłon
704 odsłony

Archeologia:Jozue naprawdę rozgromił 300000 pod Chasor!!!

Wykop Skomentuj4

 

6I rzekł Pan do Jozuego: "Nie bój się ich, albowiem jutro o tej porze sprawię, że oni wszyscy padną zabici przed Izraelem. Konie ich okulawisz, a rydwany ich spalisz". 7 Jozue wraz z całym swym zbrojnym ludem przybył niespodzianie nad wody Meromu i rzucił się na nich. 8 Pan wydał ich w ręce Izraela. Rozbili ich i ścigali aż do Sydonu Wielkiego i aż do Misrefot-Maim i do doliny Mispa na wschodzie. Rozgromiono ich całkowicie, tak że nikt nie ocalał. 9 Jozue postąpił z nimi, jak Pan mu rozkazał: konie ich okulawił, a rydwany spalił. (Joz 11, 6-9)

 

Ponieważ niemożliwe było przebycie drogi z Gilgal do Merom w ciągu jednego dnia, trzeba założyć, że Jozue był w trakcie marszu na północ, a Bożej zachęty i obietnicy zwycięstwa doświadczył około na jeden dzień drogi przed obozem Kanaanitów. Z charakterystyczną dla siebie energią Jozue po całonocnym marszu rzucił się na wroga jak błyskawica, zanim ten zdołał pozbierać i uszykować rydwany rozrzucone po okalających jezioro wzgórzach. Pogrom był zupełny, a wszyscy, którzy dostali się żywi w ręce Izraelitów zostali zabici.

Kananejczycy, wydaje się, że uciekali w trzech kierunkach – jedni kierowali się na północny – zachód w stronę Sydonu Wielkiego, drudzy uciekali na zachód i południowy zachód w kierunku Misrefot-Maim, jeszcze inni na wschód w stronę Mispa. Wszyscy byli zawzięcie ścigani przez Izraelitów. Miasta upadały jedno po drugim.

Okulawienie koni z kolei eliminowało je z walki, z pewnością wiele z nich wykrwawiło się, mogło być także związane z ufnością Jozuego jedynie w boską opatrzność, bez potrzeby polegania na militarnym wsparciu technicznym (konie).

 

10W tym samym czasie Jozue cofnął się i zdobył Chasor, a króla jego zabił mieczem; Chasor było niegdyś stolicą wszystkich tych królestw. 11 Ostrzem miecza pobili wszystko co żywe, obłożywszy klątwą. Nie pozostawiono żadnej żywej duszy, a Chasor spalono. 12 Wszystkie miasta tych królów i samych ich królów zwyciężył Jozue i zdobył ostrzem miecza, obłożywszy ich klątwą, jak rozkazał Mojżesz, sługa Pana. (Joz 11, 10-12)

 

Koalicja północna wojsk nieprzyjacielskich pod względem techniczno-wojennym ze swymi rydwanami i zaprzęgiem konnym przewyższała Izraelitów; a jednak, kiedy przyszło do rozprawy, Jozue na rozkaz Boży rozgromił armię nieprzyjacielską, zdobył Hasor i spalił je. Wody Merom, o których wspomina tekst biblijny (gdzie miała miejsce wspomniana bitwa), nazwane zostały prawdopodobnie według miejscowości Merom, znajdującej się w pobliżu miasta Safed w górnej Galilei.

 

13Wszystkie jednak miasta, położone na wzgórzach, nie zostały przez Izraelitów spalone, z wyjątkiem Chasoru, spalonego przez Jozuego. 14 Całą zdobycz tych miast i bydło podzielili Izraelici pomiędzy siebie, lecz wszystkich ludzi zgładzili ostrzem miecza doszczętnie, nie zostawiając żadnej żywej duszy. 15 To, co Pan rozkazał słudze swemu Mojżeszowi, a Mojżesz rozkazał Jozuemu, Jozue wykonał, niczego nie zaniedbując z tego wszystkiego, co rozkazał Pan Mojżeszowi.(Joz 11, 13-15)

 

Dosłownie "na swoich szczytach." Taki był zwyczaj Fenicjan budować miasta na wyżynach, naturalnych lub sztucznych [Hengstenberg].

 

16I opanował Jozue cały ten kraj: góry, cały Negeb, całą krainę Goszen, Szefelę, Arabę, góry izraelskie i ich równiny.(Joz 11, 16)

 

Opis przedstawia ogólny plan zdobytego terytorium – kraj podzielony jest na 5 głównych części – wzgórza, kraina Goszen -41Jozue pobił ich pod Kadesz-Barnea aż do Gazy, cały kraj Goszen aż do Gibeonu – Joz 10,41,doliny,równinyi góryIzraela.

 

17Od góry Chalak, wznoszącej się ku Seirowi, aż do Baal-Gad w dolinie Libanu, u stóp góry Hermon. A wszystkich ich królów zwyciężył i skazał na śmierć.(Joz 11, 17)

 

Od Góry Chalak – nieregularna linia nagich wzgórz, wysokości około 30 metrów i 12 km długości, przecinająca Ghor, 12 km na południe od Morza Martwego.

 

 

18Przez długi czas Jozue walczył z tymi wszystkimi królami. 19 Żadne miasto nie zawarło pokoju z Izraelitami prócz Chiwwitów mieszkających w Gibeonie. Wszystkie zostały zdobyte zbrojnie. 20 Taki był zamiar Pana, który uczynił upartymi ich serca, tak że prowadzili wojnę z Izraelem i popadli pod klątwę bez miłosierdzia aż do wyniszczenia, jak rozkazał Pan Mojżeszowi. 21 W owym czasie Jozue w walce zwyciężył Anakitów z gór, z Hebronu, z Debiru, z Anab i ze wszystkich gór judzkich, i ze wszystkich gór izraelskich. Na nich wszystkich wraz z ich miastami Jozue rzucił klątwę. 22 Anakici nie pozostali już w kraju Izraelitów, z wyjątkiem Gazy, Gat i Aszdodu. 23 Jozue zawładnął całym krajem według polecenia Pana, danego Mojżeszowi, a następnie oddał go Jozue w posiadanie Izraelowi, dzieląc odpowiednio do ich podziału na pokolenia. I kraj zaznał pokoju od wojny. (Joz 11, 18-23)

 

Bitwa pod Bet-Horon, z rozdziału 10 Księgi miała miejsce na południu a bitwa nad jeziorem Merom na północy. Autor natchniony w skrócie opisał dwie kluczowe, graniczne bitwy, decydujące o zdobyciu przez Izraelitów północnego Kanaanu.

Mimo wielu sukcesów wojennych Jozuemu nie udało się opanować całej ziemi Kanaan. Wymagało to jeszcze wielu walk, które trwać będą aż do czasów królewskich. Dlatego autor biblijny zaznacza: „wszystkich miast położonych na wzgórzach Izraelici nie byli w stanie spalić”.

Główne zadanie zostało na razie spełnione, tak że Jozue mógł przystąpić do podziału ziemi między pokolenia Izraela.

 

Wykop Skomentuj4
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Technologie