59 obserwujących
641 notek
807k odsłon
974 odsłony

Istnienie Abrahama potwierdzone historycznie!!!

Wykop Skomentuj6

 1 Za czasów Amrafela, króla Szinearu, i Arioka, króla Ellasaru, Kedorlaomer, król Elamu, i Tidal, król Goim, 2 wszczęli wojnę z królem Sodomy, Berą, z królem Gomory, Birszą, z królem Admy, Szinabem, z królem Seboim, Szemeeberem, i z królem miasta Beli, czyli Soaru. 3 Ci ostatni królowie sprzymierzyli się z sobą w dolinie Siddim, gdzie dziś jest Morze Słone. 

4 Przez lat dwanaście byli oni lennikami Kedorlaomera, a w roku trzynastym zbuntowali się. 5 Toteż w czternastym roku nadciągnął Kedorlaomer wraz z innymi królami. Pobili oni Refaitów w Aszterot-Karnaim, Zuzytów w Ham, Emitów na równinie Kiriataim 6 i Chorytów w ich górzystym kraju Seir aż do El, które leżało na pograniczu pustyni Paran. 7 Potem, zawróciwszy, dotarli do En-Miszpat, czyli Kadesz, i pobili Amalekitów na całej ziemi, a także Amorytów mieszkających w Chasason-Tamar. 
8 Królowie więc Sodomy, Gomory, Admy, Seboim i Beli, czyli Soaru, wyruszyli i uszykowali się w dolinie Siddim do walki 9 z Kedorlaomerem, królem Elamu, Tidalem, królem Goim, Amrafelem, królem Szinearu, i Ariokiem, królem Ellasaru - czterej królowie przeciwko pięciu. 10 A w dolinie Siddim było wiele dołów, [z których wydobywano] smołę. Królowie Sodomy i Gomory, rzuciwszy się do ucieczki, skryli się w tych dołach, a pozostali uciekli w góry. 11 Zwycięzcy, zabrawszy całe mienie mieszkańcom Sodomy i Gomory oraz wszystkie ich zapasy żywności, odeszli. 12 Uprowadzili również Lota, bratanka Abrama, wraz z dobytkiem - był on bowiem mieszkańcem Sodomy. 
13 Jeden ze zbiegów przybył, aby powiedzieć o tym Abramowi Hebrajczykowi, który mieszkał w pobliżu dębów pewnego Amoryty, imieniem Mamre, brata Eszkola i Anera, sprzymierzeńców Abrama. 14 Abram, usłyszawszy, że jego krewny został uprowadzony w niewolę, dobrał sobie trzystu osiemnastu najbardziej doświadczonych spośród służby swego domu i rozpoczął pościg aż do Dan. 15 Podzieliwszy swych ludzi na oddziały, nocą napadł wraz z nimi na nieprzyjaciół i zadał im klęskę. A potem ścigał ich aż do Choby, która leży na zachód od Damaszku. 16 W ten sposób odzyskał całe mienie. a także sprowadził na powrót Lota wraz z jego dobytkiem, kobietami i sługami. 
17 Gdy Abram wracał po zwycięstwie odniesionym nad Kedorlaomerem i królami, którzy z nim byli, wyszedł mu na spotkanie do doliny Szawe, czyli Królewskiej, król Sodomy. 18 Melchizedek zaś, król Szalemu, wyniósł chleb i wino; a [ponieważ] był on kapłanem Boga Najwyższego, 19 błogosławił Abrama, mówiąc: 
"Niech będzie błogosławiony Abram przez Boga Najwyższego, Stwórcę nieba i ziemi! 

20 Niech będzie błogosławiony Bóg Najwyższy, 
który w twe ręce wydał twoich wrogów!" 
Abram dał mu dziesiątą część ze wszystkiego. 
21 Król Sodomy rzekł do Abrama: "Oddaj mi tylko ludzi, a mienie weź sobie!" 22 Ale Abram odpowiedział królowi Sodomy: "Przysięgam na Pana, Boga Najwyższego, Stwórcę nieba i ziemi, 23że ani nitki, ani rzemyka od sandała, ani niczego nie wezmę z tego, co do ciebie należy, żebyś potem nie mówił: "To ja wzbogaciłem Abrama". 24 Nie żądam niczego poza tym, co poszło na wyżywienie moich ludzi, i oprócz części zdobytego mienia dla tych, którzy mi towarzyszyli - dla Anera, Eszkola i Mamrego; ci niechaj otrzymają część, która im przypada" (Rdz 14, 1-24).

 

Czy ustna tradycja o patriarchach mogła wiernie przechować ich sylwetki, a po wtóre, czy pewne szczegóły z życia patriarchów mogły być już na długo przed Mojżeszem na piśmie utrwalone.

Wartość ustnej tradycji, jako źródła historycznego, nie może być oceniana wyłącznie dzisiejszymi kryteriami. W starożytności bowiem ustna tradycja wiernie przechowywała podaną treść. A. Deimel wykazał, iż nazwiska pierwszych królów babilońskich są historyczne mimo ich długiego przekazywania w ustnej tradycji.

Opowiadania ludowe o Minosie z Krety nie są legendarne, ale historyczne. Pieśni ludowe o wojnie trojańskiej i jej bohaterach, które weszły w skład Iliady i Odysei, mają zdaniem dzisiejszej krytyki wiele materiału historycznego  Podobnie pieśni o Nibelungach, opiewające czasy Attyli, tj. czasy sprzed blisko półtora tysiąca lat, przekazały wiele historycznej treści. Przy tym porównaniu trzeba pamiętać, iż Iliada, Odyseja czy pieśni o Nibelungach były poezją i za taką się podawały, ustne zaś opowiadania o patriarchach izraelskich chciały uchodzić za historię, i dlatego z wiele większą starannością musiano dbać o ich wierne przekazywanie.

Specjalne okoliczności sprzyjały wierności w przekazywaniu historii o patriarchach drogą tradycji. Objawienie, które otrzymali patriarchowie od Boga, nadawało im wielką powagę i religijny charakter. Pół koczownicze zaś życie w Kanaanie, z zachowaniem rezerwy wobec Kananejczyków, sprzyjało wierności w przechowaniu tych rodzinnych, a zarazem religijnych wspomnień o charyzmatycznych przodkach.

Wykop Skomentuj6
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Kultura