Polityka politycy..

Alegoria Polityki

Jest jak bogata kobieta z piękną szyją,
Jej włosy pozostawią ślad wina.
Pazury - miłości, trucizny hazardu,
Wszystko ślizga się i znika w granicie jej skóry.
Śmieje się na śmierć i drwi z rozpusty
Ten potwór, którego oblicza zawsze pełne spojrzeń,
W destrukcyjnych grach szuka spełnienia.
Organów ton mocny i szorstkość majestatu.
Idzie jak bogini i jest sułtańsko - bakaliowy.
Ma zabawę w wierze Chrześcijan,
I w ramionach otwartych, które obejmują jej piersi
Mami nasze oczy na świadków Prawdy.
Ona wierzy, że wie, że jest dziewicą niepłodną
A jednak konieczną do działania świata.
Piękno jej ciała jest cudownym darem
To żadne twarde przebaczenie hańby.
Ignoruje późniejsze Piekło porażki, jak poganka
A kiedy nadejdzie czas, aby zejść w ciemność nocy,
Spojrzy w twarz śmierci zapomnienia,
A na porzucone dziecko - bez wyrzutów sumienia.