wariacja trzecia

wariacja trzecia:

Gdy pochylamy ku sobie swe dusze

Gdy już zawiśniemy nad Ziemią, patrząc na obłoki ospałe
dusze Nasze ulecą, gdzieś do Boga i aniołów spełnione całe -
miłość Nasza bezmierna, którą damy światu, a potem sobie,
i dusze Nasze spragnione Bóg zostawi wśród swych owiec.
A błękity oczu Twych, które piękne są niczym letnie niebo,
ozdobią boskie witraże i promienie Słońca wygrzewać będą.
Różowa Muszla boski tron ozdobi, bo taka jest boska
i gdy Bóg w tronie siędzie, odejdzie wszelka troska.