Znowu nowe

 Znowu nowe

 

A gdy idzie nowe

O specjalnej porze,

To gadaczy morze

Pogadać se może.

 

A gdy idzie we dnie,

Co się w złocie mieni,

To najgłupsze myśli

W prawdę przemieni.

 

A tak lekko niańczy

W swoich komentarzach,

Tych, co chleb poddańczy

Łykają, jak balsam.

 

A kiedy pokarze

Marnych oponentów,

Jej dżinn ich pozwija

Szybko i bez wstrętu.

 

I wtedy to rzuci

Jakiś mobil-ochłap,

Dla odciągnięcia ludzi

od ważniejszych spraw.

 

Wiedzą i widzą wszyscy,

Lecz ich pełne gatki,

Smród aplauzu sieją

W portalu ostatki.