Był pewniakiem do francuskiej prezydentury, w sondażach bił konkurentów na głowę, miał pognębić Sarkozy’ego i przywrócić wielkość lewicy. Dziś dołączył do plejady polityków upadłych, ofiar swoich słabości.
Dominique Strauss-Kahn (zwany DSK), szef Międzynarodowego Funduszu Walutowego i bohater największej politycznej opery mydlanej współczesnej Francji. Czy wróci z Waszyngtonu i stanie do wyborów, a jeśli tak to kiedy? Czy po powrocie utrzyma wysokie sondaże? Czy jego efektowna żona dorówna Carli Bruni? Od wielu miesięcy prasa francuska mnożyła znaki zapytania, a DSK tajemniczo milczał.
W 2007 roku przegrał prawybory socjalistów bo był zbyt liberalny. Niedługo potem zwycięski Sarkozy wsparł jego kandydaturę na szefa MFW. DSK został jednym z najbardziej wpływowych finansistów i to w czasie, gdy kryzys widać było już na horyzoncie.
Jego karta odwróciła się – w ciągu ostatnich lat pogardzane kompetencje i liberalny wizerunek DSK stały się dla francuskiej lewicy wybawieniem z kryzysu przywództwa, a do jego kalendarza zawodowego dostosowywano harmonogram polityczny.
Ostatnio jego doradcy i żona wysyłali jednoznaczne sygnały – DSK nie uchyli się od odpowiedzialności za sprawy Francji.
Mało kto we Francji wierzy w amerykańską prowokację, Strauss-Kahn dwukrotnie umknął od odpowiedzialności za swoją słabość do płci przeciwnej – w 2002 roku we Francji i 2008 roku pełniąc już stanowisko szefa MFW.
Fakt, że w sobotni wieczór nie pożądała go amerykańska pokojówka obrócił jego karierę w gruzy.
Komentarze
Pokaż komentarze (14)