Dość przypadkowo zaliczyłem dramat obyczajowy produkcji brytyjskiej… z 2006r.
W omówieniach można przeczytać, że „zgorzkniała i samotna nauczycielka, która zaprzyjaźnia się z młodszą koleżanką, by poznawszy jej sekret - romans z uczniem - poprowadzić przeciwko niej krucjatę.
Osobiście zaś, może w kontekście „przypadku z Kalisza” bardziej zainteresował mnie wątek romansu „czterdziechy” z piętnastolatkiem… W trakcie było miło… piekło zaczęło się, kiedy to wszystko wyszło na jaw… Piekło dla tej „czterdziestki”. Wszyscy bowiem wokół postrzegali ją jako uwodzicielkę, podczas gdy inicjatorem był on… Całe odium zaś spadło na nią… kiedy to w banalny sposób się wydało…
W Kaliszu zaś wszystko poszło daleko dalej, bo 36-letnia nauczycielka i jej uczeń, 14-letni gimnazjalista zostali rodzicami… Na kogo spadnie odium? Oby na nikogo.
Film przedstawia „przebieg” tego romansu na który nałożył się wątek poszukiwania lesbijskiego uczucia przez ową „zgorzkniałą i samotną nauczycielkę” do tej, która jest w związku z nastolatkiem plus jest obiektem zainteresowań „kolegi z pracy”. Z błahego powodu, z zawiedzionego uczucia lesbijskiego, ta stara panna ujawnia światu ten związek.
Z filmu wyłania się postać owej czterdziestoletniej kobiety, która przez własną nieostrożność stała się przedmiotem w gierkach ludzi z którymi się spotykała: nastoletniego ucznia, starszej koleżanki-nauczycielki, a także kolegi-nauczyciela, który również się miał ku niej. Siła złego na jedną kobietę…
A jak to było w „przypadku kaliskim”? Czy jego bohaterka usłyszała swój „ostatni dzwon”… – nie wiem i nie chcę wiedzieć…
Inne tematy w dziale Rozmaitości
