Choć wydaje nam się, że cenzury już dawno, bo od roku 1991, nie ma, jest to trochę błędne. Niestety, ale w dalszym ciągu, pojawiają się momenty, gdy nasza wolność słowa jest w jakimś stopniu ograniczana. Doskonałym przykładem tego jest zniszczenie prac w „Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki”. Chodzi oczywiście o prace Piotra Uklańskiego oraz Mauricio Cattelata. Odbiło się to szerokim echem, nie tylko w naszym kraju. Ważne jest zwracanie uwagi na takie sytuacje. Nie są one prawidłowe, uderzają w naszą wolność słowa, wypowiedzi, twórczości. Sprawami takimi zajmuje się Goshka Macuga. Można powiedzieć, że jej praca, to taka archeologia kultury. Poprzez analizę instytucji kulturalnych, pokazuję dzisiejszemu społeczeństwu, co się działo. Mamy dzięki temu możliwość, świeżego spojrzenia na kulturę. W przypadku programu kultury Polskiej Prezydencji w Unii, jej praca związana jest właśnie z „Zachętą”. Jednak, istotne jest to, że nie tylko na tym miejscu się skupia. Poprzez analizę polskiej kultury, od czasu zniesienia cezury, pokazuje ona różnorodne sytuacje, gdzie ta cenzura, w mniejszym lub większym stopniu, w dalszym ciągu się pojawia. Jednak, niekoniecznie z strony państwa tak naprawdę. Kwestia wolności słowa, kwestia wolności wypowiedzi w sztuce jest ważna. Jednak, w społeczeństwie bywa tak, że nie wszystko jest akceptowane. Jednak, czy zawsze mamy prawno niszczyć dzieła innych, tylko, dlatego, że nasze poglądy są odmienne? Wystawa, która odbędzie się w „Zachęcie” będzie właśnie na to zwracała uwagę. Pozwoli zobaczyć po za tym, co się zmieniło przez te wszystkie lata po obaleniu cenzury, nie tylko w polityce, ale i w społeczeństwie. Po za tym, jest ona doskonałym pomysłem nie tylko dla naszego kraju. Problem ten istnieje w wszystkich krajach Unii, w różnym nasileniu. A wystawa w „Zachęcie”, uświadomi to nie jednej osobie. Także, inicjatywa ta jest niewątpliwie bardzo ciekawa, a co ważne, ma coś do przekazania szerszej publiczności, a nie mieszkańcom tylko i wyłącznie jednego miasta.
Komentarze
Pokaż komentarze (1)