Bajka o Gotfrydzie rycerzu Gwiazdy Wigilijnej

 Niezwykła polska baśń, która o zachwyca i wzrusza dzieci - „O księciu Gotfrydzie rycerzu Gwiazdy Wigilijnej". Zachowując podobieństwo tła i motywów, wprowadza czytelnika w świat czarów i dziwów, ale też  ukazała człowieka niezwykłej wartości pozwalając mu dojrzewać i przemieniać się duchowo w naszych oczach. Nie siłą fizyczną, lecz wielkością duszy Gotfryd pokonuje przeciwnika. Od dobroci okazanej zranionej jaskółce do dobrowolnego wyrzeczenia się szczęścia i sławy, okupionych cudzą krzywdą, przechodzi ten młodzieńczy „rycerz bez skazy i trwogi" do zwycięstwa nad samym sobą. Gdy Gotfryd wraca do ojczyzny - nie w celu odzyskania władzy, ale żeby wyzwolić lud cierpiący pod jarzmem tyrana - morze i góry idą mu z pomocą. Straszna kara, która spotyka ciemiężyciela staje się wstrząsającym symbolem baśniowej sprawiedliwości, poruszającej ziemię w obronie skrzywdzonych jest przykładem wiary w człowieka, w potęgę dobra.

Renata Warda

 

Gotfryd był paziem, który poprzez swoje męstwo i odwagę zdobył tytuł rycerza Gwiazdy Wigilijnej .

                 Miał dumne spojrzenie. Jako paź musiał nosić suknię z błękitnego aksamitu. Tym, co go różniło od innych paziów, było to, że nie miał naszytego na piersiach herbu swojego rodu, ponieważ nikt nie wiedział, kim jest i z jakiego rodu pochodzi. Gdy nasz bohater został rycerzem, przyszyto mu na piersiach herb z niebiesko-czerwonym tłem, na którego środku widniała żółta gwiazda. Gotfryda cechowała powaga, równowaga i opanowanie. Bardzo dobrze (jak na dziecko) władał mieczem. Gardził rycerzami o grubiańskich manierach i dostosowywał się do kodeksu rycerskiego, choć jeszcze nie był rycerzem.
                 Myślę, że Gotfryd był dzielnym, godnym pochwały rycerzem, na którego zawsze można było liczyć. Był wzorem dla innych rycerzy.

 

PS. Który młody rycerz po powrocie do umiłowanej Ojczyny z Irlandii Anglii będzie stosował kodeks rycerski i pogromi ciemiężyciela narodu w myśl zasady HONOR BÓG OJCZYZNA.