SławekP zadał mi pytanie o kabalistyczny sposób czytania i rozumienia Biblii (dlaczego tak a nie inaczej).
Zacznę od tego, że zanim trafiłem na Kabałę, przeszedłem, przeżyłem, doświadczyłem, nauczyłem się wiele w swoim życiu, a składały się na to prywatne dowody, które mnie nauczyły, że odkrywanie duchowości to igranie z prawdziwym i jakże niebezpiecznym ogniem.
Żaden z innych systemów religijnych nie wyjaśnił mi tak szybko i łatwo tego, co mnie spotkało w moich przeżyciach duchowych, o których być może kiedyś napiszę. Natomiast Kabała jest dla mnie rzeczywistym odkryciem tego, jak można w sposób bezpieczny rozwijać szósty zmysł, prowadzący do ujawnienia światów wyższych. Gdybym spotkał Kabałę wcześniej, moje losy potoczyłyby się inaczej. Poniżej wkleiłem cytat z blogu Laitmana na temat tego, czym jest Kabała.
"Pierwszym człowiekiem, który odczuł Stwórcę był Adam (patrz artykuł Baal HaSulama pt. “Tajemnica Osiągania Mądrości” w książce zatytułowanej „Owoce Mądrości”). Kalendarz żydowski zaczyna się od tego dnia – jest to pierwszy dzień miesiąca Tiszri roku 0 (5768 lat temu).
Wśród pokoleń żyjących po Adamie byli inni, którzy także osiągnęli Stwórcę, lecz Kabała stała się tym czym jest teraz, dopiero dwadzieścia pokoleń później, w Starożytnym Babilonie (4000 lat temu). Babiloński kapłan imieniem Abraham odkrył Kabałę i opisał jej podstawowe prawa w Księdze Stworzenia. Zebrał on także uczniów i utworzył pierwszą grupę kabalistyczną. Jego uczniowie - jego fizyczni jak i duchowi synowie (w tamtych czasach ludzie otrzymywali imiona od przywódcy plemienia) kontynuowali swój rozwój duchowy. Trwało to, aż do momentu, w którym ludzie spadli z poziomu odczucia Stwórcy do poziomu, na którym jedynym odczuciem jest odczucie naszego świata (w rezultacie – 2000lat temu, zniszczona została Druga Świątynia).
Po tym upadku z odczucia świata duchowego, do odczucia naszego świata, wszystkie definicje i nazwy, których używali oni przedtem, a także ich język w ogóle (hebrajski), spadł z poziomu duchowego, do poziomu cielesnego, materialnego. Te same słowa zaczęły oznaczać rzeczy, które zaczęli oni dostrzegać, słyszeć i rozumieć. Znaczy to, że słowa nabrały znaczenia fizycznego, zamiast rzeczy, które zwykły one oznaczać w przeszłości. Od tego czasu, teksty kabalistyczne pisane były tymi samymi literami i słowami, lecz wszystko zależało, od tego kto je czytał – czy był to ktoś, kto był na poziomie duchowym takim jak autor, czy ktoś, kto był tylko na poziomie cielesnym.
“Wiara ponad rozum” określa na przykład, następujący stan: pragnienie (właściwość) oddawania (Bina, Hafetz Hesed, Światło Hasadim) stoi ponad pragnieniem otrzymywania, zwanym “wiedzą”, ponieważ w nim człowiek otrzymuje Światło Hochma, Światło Mądrości.
Dla tych, którzy nie postrzegają Świata Wyższego, słowo “wiara” oznacza wiarę w coś, co może istnieje, a może nie, w coś, o czym ludzie tylko mówią ale nie mogą odczuć. Kabała nigdy nie mówi o tego rodzaju wierze, ponieważ z założenia zajmuje się tylko odkrywaniem człowiekowi Stwórcy w tym świecie!(patrz artykuł Baal HaSulama pt. „Istota nauki Kabały”.)
Tak więc, jeżeli chcesz zrozumieć prawdę czytając teksty kabalistyczne, musisz “tłumaczyć” to, co czytasz z poziomu fizycznego na poziom duchowy. Wtedy nie pomylisz się i nie zbłądzisz, jak wszyscy religijni ludzie, którzy czytają teksty kabalistyczne (Torę, Talmud, modlitewniki, i tak dalej), interpretując je na poziomie fizycznym - materialnym. Właśnie to jest źródłem ludzkiego niezrozumienia Stwórcy.
W artykule, “Sekret Osiągania Mądrości”, Baal HaSulam pisze: “Osiągnięcie całego wszechświata w jego absolutnej głębi i wewnętrzne połączenia wszystkich jego części zostały odkryte w pełni swej okazałości przez Adama.” Dlatego nazywamy go “Pierwszym Człowiekiem” – ponieważ był on pierwszym, który osiągnął poziom “Człowiek” – Adam(w jęz. hebrajskim), co oznacza “podobny do Stwórcy.”"
Źródło laitman.pl/podstawa-nauki-kabaly/
Kabała nie jest religią, bo nikt tutaj nie ma monopolu na prawdę. Każdy kabalista odkrywa Stwórce we własnym wnętrzu.
CDN.
Komentarze
Pokaż komentarze (32)