Przygody weryfikatora: Julia Terriera czyli korupcja a grunty po

Gościem Redaktora Bohdana jest dziś Julia Terriera, osoba odpowiedzialna za kształt walki z korupcją.
- Dziękuję proszę państwa, fakt, Senator z Pułtuska podarował... ekhem, zaproponował mi dzisiaj to stanowisko.
- To naprawdę dobra obiektywnie wiadomość – redaktor Bohdan uśmiechnął się jak to miał w swym obiektywnym zwyczaju – Fakty świadczą za Panią. Ale czemu Hongkong?
- Zaprzeczam jakobym miała wyjechać na koszt państwa na zakupy do Hongkongu. Te podłe insynuacje Expressu znajdą swój finał w sądzie.
- Nie, nie, Pani Poseł, pytam się, dlaczego Hongkong ma być dla nas inspiracją?
- Zawsze szukamy inspiracji u naszych sąsiadów. Jesteśmy otwarci i kompetentni.
- Ależ Pani Julio, Hongkong naszym sąsiadem nie jest.
- Patrzy Pan na świat małostkowo. Primo Świat się kurczy, Panie Redaktorze, Secundo gdyby przewiercić się w lini prostej przez skorupę ziemską, istniałoby prawdopodobieństwo, po dokonaniu odpowiednich obliczeń, dowiercić się do Hongkongu.
- Czyli mielibyśmy do czynienia z cudem?
- Tak, dlatego właśnie mówimy o Hong Kongu. Obiecywaliśmy różnego rodzaju cudy.
- Ale wróćmy do pytania. Skąd pomysł z Hongkongiem?
- Nie będę tego ukrywała, zainspirował nas poseł Gad. Jego przemówienie w tej materii było naprawdę wspaniałe.
- Który fragment tak Panią poruszył?
- Ten w którym poseł zadaje egzystencjonalne pytanie – „nie zdziwiłbym się gdybym powiedział Pomidor i państwo się śmiali, ale ja nic śmiesznego nie powiedziałem”. To zdanie tłumaczy wiele. Nawet sens liczby 42, liczby 33 czy liczby 6,5%.
- 6,5%?
- Tak, symbol wzrostu którym chcemy się pochwalić. A pomidor był symbolem tego, co chcemy przekazać obywatelom.
- A obywatelkom?
- Im również. Ludzie mówią, że jestem kobietą. Ja już prawie w to uwierzyłam. I dlatego solidaryzuję się ze wszystkimi paniami.
- Lecz wróćmy do tematu. Co takiego jest w Hongkongu czego nie ma u nas?
- To proste panie redaktorze, choćby komuniści czy to, że mieszka tam tyle osób na kilometr kwadratowy. Pozatym tam mieszkają ludzie ze skośnymi oczami.
- Ale w sensie walki z korupcją.
- Zainspirował nas tam brak korupcji.
- Rozumiem, czyli chcemy uczyć się walki z korupcją od państwa które korupcji nie ma?
- W rzeczy samej. To bardzo pouczające. Pan nawet nie wie jakie to trudne dla nich nie brać w łapę. My nie kryjemy się z tym, oni mimo wszystko są wychowani w takiej kulturze. My tę kulturę chcemy przenieść na nasz, narodowy grunt.
- O jakich gruntach Pani mówi?
- Tych na Pradze, dobre, stylowe a mieszkańców się wysiedli.
- Słucham?
- Nic, przepraszam, myslałam, że pan, ekhem, no, że pan no o stadionie. Tak, o stadionie.
- Co ma stadion do walki z korupcją?
- Pan zaczął o gruntach.
- Ma pani rację, muszę być obiektywny. W końcu nie rządzicie jeszcze. Dziękuję za rozmowę, była naprawdę pouczająca. Pani się sprawdzi na tym stanowisku.
- Dziękuję Panie Redaktorze.