Jeszcze nie tak dawno nawoływał do obywatelskiego nieposłuszeństwa i łamania prawa, za co zbierał owacje od zorganizowanej przez siebie klaki w europejskim parlamencie
W sukurs przyszli mu zjednoczeni w obronie etyki i moralności wszyscy kapusie komunistycznych służb i tacy wybitni żurnaliści jak Żakowski, Paradowska czy Wołek, że o GW już nie wspomnę.
Zbliża się wielkimi krokami marzec i konieczność ponownego składania oświadczenia lustracyjnego.
Co teraz zrobi „wielki autorytet”, którego każde wypowiadane z wielkim namaszczeniem słowo jest spijane z jego słodkich ust przez „autorytety mniejsze”, zawijane w bisior, pakowane w cenne puzderka i tak rozsyłane przez umyślnych pod strzechy?
Jeżeli tym razem złoży oświadczenie lustracyjne to może zostać posądzony o to, że poprzednia akcja miała charakter walki politycznej z wrażym reżimem Kaczyńskich.
Jeżeli nie złoży i rozpęta kolejną narodowa histerię to może się kompletnie skompromitować, gdyż trybunał konstytucyjny na jego nieszczęście nie zwolnił go z tego przykrego obowiązku.
Co robić? - myśli profesor Geremek miotając się nocami w mokrej pościeli.
W 1992 roku nie znalazł się na liście Macierewicza, gdyż ten uznał, iż figurowanie jako agent jedynie w zapisie ZSKO to za mało skoro kartoteka została starannie wyczyszczona.
Krążą jednak tu i ówdzie słuchy, że wiedza na temat niektórych prominentnych polityków nieco się powiększyła dzięki mrówczej pracy historyków IPN.
Co ma teraz uczynić były sekretarz PZPR na Uniwersytecie Warszawskim?
Co ma zrobić człowiek cieszący się do tego stopnia zaufaniem komunistycznych władz, że uczyniono go w latach 1960-65 kierownikiem Centrum Kultury Polskiej w Paryżu?
Nie da się ukryć, że przed Bronisławem Geremkiem kolejne nieprzespane noce.
Komentarze
Pokaż komentarze (16)