Szczerze mówiąc ciarki przeszły mi wczoraj po plecach, kiedy dwóch Żyrynowskich polskiej sceny politycznej, Palikot i Kutz postanowiło zając się sprawami życia i śmierci.
Dopóki ci dwaj „jajcarze” robili w polityce za trefnisiów i clownów, których nikt rozsądny nie traktował poważnie, zagrożenia wielkiego dla ludzkości nie było.
Zapowiedź Palikota, że wraz z Kutzem opracuje i przedstawi projekt ustawy o dopuszczalności eutanazji powinien budzić uzasadniony niepokój.
Pamiętając spektakularne występy Palikota i Kutza jest niemal pewne, że pierwszymi ofiarami tego nowego aktu prawnego padną, Prezydent Lech Kaczyński i jego brat Jarosław.
Inaczej dziś patrzę na tą słynną konferencje prasową Janusza Palikota z charakterystycznymi akcesoriami. Nie da się ukryć, że gdzieś podświadomie chodziła mu już wtedy po głowie tematyka „być albo nie być”.
Użył on przecież wyraźnej metafory dzierżąc w jednej dłoni symbol życia zaś w drugiej symbol śmierci.
Jeżeli ktoś nie powstrzyma tych dwóch panów to jest niemal pewne, że trup będzie ścielił się gęsto.
Filozofia życiowa duchowego brata Palikota, Kazimierza Kutza jest również bardzo niepokojąca.
Kiedyś stwierdził on ni mniej ni więcej, że aby naprawdę żyć to „trzeba mieć takie dobre piórko w dupie”.
A co stanie się z tymi, u których obecności takiego piórka w wiadomym miejscu ustawodawca nie stwierdzi?
Czy rektoskopia będzie obowiązkowa czy jedynie zalecana osobom z opozycyjnej grupy ryzyka?
Odpowiedzi na te kluczowe pytania jeszcze przed nami.
Komentarze
Pokaż komentarze (2)