Metafory ze snu - Część XXII

METAFORY ZE SNU - część dwudziesta druga

Dział: Kultura Temat: Literatura


Aforyzmy Zygmunta Jana Prusińskiego

* * *

Na miarę kory i piasku
co wart jest człowiek w cieniu
bez głosu i koloru...

* * *

Tak naprawdę to różnicy nie ma
pomiędzy nami i lustrami.
Ty piszesz wiersz i ja piszę wiersz
prawie o tym samym -
o "Dojrzewaniu w miłości".

* * *

Ja jestem północnym wcieleniem
rozumiem wzburzone morze.
Ty Karolu z górzystych terenów
rozumiesz góry i ich kształty.

* * *

- Czy rzeki umierają?
- Czy góry umierają?
Tylko poeci... w swoich wierszach.

* * *

Nie burzymy gwiazd
choć są chwilowo puste
w dolinach zielonych westchnień.

* * *

W legendzie znaczeń każdego z nas z osobna
nie kujemy w kamieniu czarnej chmury.

* * *

Rzeki prowadzą bieg stanu wyrzeczenia
a kierunek jest wciąż ten sam
z południa do samej północy.

* * *

Są źródła czasu...
Nawet gdybyś miał czas
nie zliczyłbyś tych nut które płyną.

* * *

A resztę to rola by włożyć ci
na palec pierścionek srebrny
niech świeci jak ognik nocą.
(Obudzę sosny na skarpie -
zaśpiewam "Happy chu geve").

* * *

Dotykasz moją szyję by potem
zajrzeć poniżej i ręką obudzić
stan męskiego czuwania kiedy
to podnosi się i wyżej i wyżej
zmienia kolor samoczynnie.

* * *

Podpieram się cieniem drzewa
o tej godzinie której nie znam
oprowadzam cię po krainie
gdzie więcej możesz dowieść
dlaczego jesteś kobietą...

* * *

Stworzona z żebra Adama
przenika wzrokiem membranę życia
czujesz kanibalizm jej ust błądzących
wzgórzami wichrów namiętności.

* * *

Zmysł oplata suknie
z projektem szczęścia
kształtów kobiety
pod drzewem zatracenia...

* * *

Twoja jabłonka gubi owoce
kosze sukien bez manekina
zerwane w akcie erotycznego wiersza.

* * *

Kolekcjonujesz duchy?
w albumie zasuszonych
cnót wskrzeszasz popioły
miłosnych krzyków
rozsypanych po książkach...

* * *

Smutną myśl zatańczysz
w tangu poetyckim
na parkiecie improwizacji
lirycznej kobiety oddalonej
na odległość spójnika.
Gwałtowny ruch... ożywienie...

* * *

Symfonia miłości grana z uczuć...

* * *

Tyle zostawiam pocałunków
ile kamieni śpiewających
nad rzekami wiersze
mówiącymi o miłości.

* * *

Lepię z gliny świat inny...
oczarowany uśmiech skradam
z ust czerwonych.

* * *

Wybacz że znikam
ale przychodzę pod okno
składam ci hołd ważny.

* * *

Pojedziemy do Nowej Rudy
ugasimy pragnienia -
soczystość z nas wypłynie...

* * *

Schodami miłości zejdziemy
co schodek to dobre słowo
będziesz szczęśliwą kobietą.

* * *

A w Kotlinie Kłodzkiej
połączymy ręce -
niech szumi cisza w nich...
Ach te oczy zielone -
w akacjach zaśniemy!

_____________________________________________________

Zobacz galerię zdjęć: