Ku memu niezadowoleniu znów do napisania artykułu pchnęło mnie wzburzenie i bardzo emocjonalny doń stosunek. Cóż tym razem? Film, nota bene, bardzo dobry - z Alem Pacino w roli głównej. Zatytułowany ,,Jack, jakiego nie znacie", w reżyserii Levinsona. Zeszłoroczny. Rzecz traktuje o lekarzu w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Lekarzu, który na ,,stare" lata postanawia wywołac burzę w mediach, ludzi zmusić do myślenia i przy okazji podwarzyć logikę systemu prawnego państwa. Wszystko po to, by pozwolić ludziom decydowac o sobie samym. Jack Kevorkin to charyzmatyczny człowiek, który walczy o swoje przekonania do końca, aż wyczerpie wszelkie możliwosci. Walczy o zalegalizowanie eutanazji. Jest to temat kontrowersyjny z róznych wzgledów. Jednym dyktuje opinie kręgosłup moralny i etyczny, inni odnosza się do wyznawanej religii...
Nie będę ukrywała, że jestem zwolenniczką zalegalizowania eutanazji. Zdanie to podtrzymuję odkąd pamiętam i nie zamierzam się go w jakikolwiek sposób wypierać. Niestety obecnie ludzie nie mogą mówić o tym, że są wolni. Obecny świat, rzeczywistość, w której funkcjonujemy daje nam wybór : wolność, albo bezpieczeństwo. Tak jest w wiekszości wypadków. Z reguły wszyscy wybierają bezpieczeństwo i prawo również jest ustanawiane w ten sposób... Wolność wolnością, ale musi być bezpiecznie, by nikt sobie krzywdy nie zrobił...
Tu pojawia się bardzo ważne pytanie : Czy dziś człowiek ma mozliwość decydowania? Jestem zdania, że owszem, w niewielkim stopniu. Ma prawo decydowania o tym jak wygląda jego życie ogólnie. Każdego dnia decyzje podejmuje za nas prawo stanowione przez władzę. Jestem zdania, że to nie do końca dobrze. Przynajmniej w niektórych przypadkach. Takim własnie przypadkiem własnie jest eutanazja.
Nie rozumiem jakim prawem ktoś może mi zakazać zdecydowania o własnej śmierci. To ja jestem dysponentem siebie samej. Niewolnictwo już zniesiono. Jeżeli mam ochote, to sie prostytuuję, jeżeli nie mam to tego nie robię. Jezeli chcę umrzeć to umieram... Pytam, jakim prawem w tak ważnej kwestii, która dotyczy wszystkich decyduje tylko cześć?!
,,Dobra śmierć". Tak własnie tłumaczy się z greki wyraz ,,eutanazja". Ludzie, którzy chcą się jej poddać wlaśnie tego oczekują - dobrej śmierci. Bez cierpienia swojego i bliskich. Ludzie chcący umierać zachowując swoją godność. Dlaczego jest to zakazane? Dlaczego człowiek musi uciekać się do metod odczłowieczających? Dlaczego nie może umrzeć w wygodnym fotelu, z rodziną u boku i nadzorującym lekarzem? Dlaczego śmierć musi być przerażająca? Dlaczego musi być poniżająca? Dlaczego smierć jest sznurem, torebką foliową, proszkami nasennymi popitymi alkoholem, raną na nadgarstku?
Wiem, że wielu ludziom na eutanazję nie pozwala moralność, ale są tez tacy, którzy mogą to zrobić bez naruszenia ich własnego sumienia. Jestem zdania, że człowiek, który jest terminalnie chory powinien mieć prawo do skończenia tego, co przeżywa. Legalizacja tego procederu byłaby czymś niewymownie dobrym. Eutanazji podejmowaliby się świadomie ludzie, którzy tego własnie chcą. Nikt nie zmuszałby Chrzescijan do popełniana, w ich mniemaniu, grzechu śmiertelnego, a ludzie niewierzący mieliby mozliwośc wyboru. Wydaje mi sie, że jest to rozwiązanie najlepsze z możliwych, bo kompromisowe. Czemu osoba niewierząca ma się podporzadkowywać zasadom religii, z którą nie ma nic wspólnego? Wiem, że może wyjechać, choćby do Holandii... Że Polska jest państwem kościelnym i dlatego kościół decyduje w tym przypadku, bo jak nie to ekskomunika... Ale chciałabym się czuć komfortowo we własnej Ojczyźnie. Wiem, że gdybym była chora, to zdacydowałabym się na eutanazję, na świadomą śmierć bez bezsensownego czekania... Jednak nie mogłabym zrobić tego tam, gdzie chcę...
Komentarze
Pokaż komentarze (12)