Odszczekuję: Rokita odejdzie

Przez ponad dwa tygodnie media prześcigały się w zgadywankach, jaki będzie finał konfliktu w Platformie. Bagatelizowałem te doniesienia, nie widząc po stronie Jana Rokity ani chęci odejścia z PO, ani sensu w takim ruchu.

Sensu nie widzę nadal, ale mam wrażenie, że Donald Tusk dopiął swego: przekonał Rokitę, iż w Platformie nie ma dla niego przyszłości. Wniosek taki wypływa z listu Rokity do Tuska. Listu, który przeczytałem dopiero wczoraj.

Rokita stawia w nim dwa żądania. Pierwsze, bardzo nagłośnione w mediach - by Tusk odżegnał się od aliansów z postkomunistami. Dla Tuska bardzo trudne, ale gdyby mu na Rokicie zależało, może by to jakoś przełknął.

Drugie żądanie - ukarania tych platformersów, którzy krytykowali Rokitę za poparcie kandydata PiSu w krakowskich wyborach - jest nierealne z punktu widzenia każdego szefa partii, którym sam krytykował najgłośniej. Bez względu na to, kto wcześniej miał rację i w jakiej partii by się to wydarzyło.

Ten, kto stawia żądania niemożliwe, nie chce negocjacji. Chce odejść. Ten wniosek z listu w pewnym stopnium potwierdziłem dziś w kuluarach Sejmu. Rokita nie musi odejść szybko. Nie przejdzie do PiSu, nie wejdzie do rządu, a jeśli pomyśli o nowej partii, to nie zaraz. Ale najwyraźniej zgadza się już z Tuskiem, że nie ma dla niego przyszłości w Platformie. Szkoda.

Szkoda też, że akurat dziś, gdy w tej sprawie można już czegoś dowiedzieć się w kuluarach, sprawa niemal zniknęła z mediów. Pojawił się nowy kąsek: seksafera w Samoobronie. Były tylko wzmianki, że nie Rokita, lecz obecny zastępca Tuska w klubie PO Zbigniew Chlebowski będzie kandydatem na jego następcę w tej roli. Chlebowski - sprawdziłem - alergicznie reaguje na Dzień dobry, panie przewodniczący. - Vice, vice - odpowiada.