Nieodpowiedzialne społeczenstwo?

Tocząca się w kraju walka polityczna podzieliła społeczeństwo na dwa obozy: anty i pro-Kaczyńscy. Walka toczy się na wszystkich frontach, czy to komisja hazardowa, czy tegoroczne wybory prezydenckie, czy to polityka gospodarcza lub jej brak czy skutki kryzysu, projekt Konstytucji lub zaprezentowany pakiet przez premiera Tuska. Wszystkie decyzje wywołują w salonie podobne polemiki kończące się pogłębieniem okopów i uzupełnianiem magazynków wystrzelanej amunicji. Argumenty są podobne niezależnie od tematu dyskusji i sprowadzają się najczęściej do: ci kłamią, popierają aferzystów sa prawakami (komuchami dla bardziej wierzących) lub lewakami i ogólnie rzecz biorąc są lemingami.

 

Specjalistów, fachowców, menadżerów, ekonomistów czy bankierów ani widu ani słychu. Za to polityków i dziennikarzy sporo. No bo w końcu oba zawody na nas, wyborcach i czytelnikach,  się przecież opierają. Co oni by bez nas zrobili? A ci inni nie chcą dyskutować, nie maja czasu, nie wolno im? Trudno dociec lecz merytorycznej dyskusji nie bardzo można się doszukać. Nie jest to zresztą potrzebne, ba, jest raczej niewskazane. Czy można dyskutować z takim fachowcem? No, nie da się Po Prostu. Mówią językiem niezrozumiałym, używają terminów bez wikipedii nie do odgadnięcia, powołują się na przykłady z zagranicy ( a my przecież Polacy)  i epatują swoją wiedzą. Cyframi żonglują i próbują coś udowodnić. Do cholery z takimi fachowcami. Przekonują cię człowieku że Ziemia jest okrągła albo że jedną złotówkę można tylko raz wydać. Nie da się przecież dyskutować!

 

Ilu znamy dziennikarzy, publicystów, literatów czy celebrytów wypowiadających się zrozumiale, znających się na wszystkim na czym normalny człowiek powinien się znać i nie odsyłających cię do kąta bo niepiśmienny jesteś. Najlepiej jeszcze jak jest to ta sama osoba znająca się na wszystkim od razu. Można się spoufalić, czasami na żart albo najlepsze życzenia sobie pozwolić, wymienić opinie a najczęściej poklepać się po ramieniu za zgodność poglądów. Proste, do frustracji nie prowadzi, można się dowartościować i do elit poczuć się zaliczonym.

 

Najchętniej oczywiście dyskutujemy o polityce. No bo przecież co taki politolog może nam zaimponować. Podejmuje ”dyskusję” a przecież o popularność mu chodzi. I o swoją pozycję partyjną. A nam ideologie sprzedaje. A polityk? Dlaczego pojawia się na blogu a nie w swoim obwodzie wyborczym?

Służba zdrowia, finanse, szkolnictwo, polityka zagraniczna? Wybrać temat proszę. O czym mam napisać? Poglądy przecież jakieś mam, jestem pro- lub anty-tuskowiec wiec i sytuację w resorcie też potrafię zanalizować. Nie jest to takie trudne. A na pewno nie robi się tam tego co powinno się robić.

 

Polska się unowocześnia, modernizuje, nowe pokolenia dochodzą do głosu. Ale społeczeństwo tak szybko się nie zmienia. Brak kadr, fachowców i specjalistów od normalności. Dochodzi korupcja która istnieje w krajach gdzie do normalności daleko. Biurokracja zakorzeniająca się tam gdzie przepisów bez liku. Przedsiębiorczość jest wskazana ale bogacenie się jest przeważnie niemoralne no bo przecież skąd on ten milion wziął.

 

I jedziemy dalej z tym koksem. Dobrze że salon istnieje. Ale będzie dopiero normalnie jak salon zniknie. I ” dyskusje” jak zmienić Polskę. Bo Ona Po Prostu się zmienia. Niezauważalnie i nie bez bólu. I wierzę że na lepsze.