Parlament Europejski zajął się kwestią bezpieczeństwa na drogach, przegłosowując postulat obniżenia dopuszczalnej prędkości na terenie zabudowanym do 30 km/h. Intencje jak zwykle chwalebne, chodzi o radykalne zmniejszenie liczby śmiertelnych ofiar wypadków drogowych.
Traf chciał, że wczoraj wracałem właśnie do domu z dłuższego objazdu naszego kraju-raju. Duża część mojej tysiąckilometrowej trasy przebiegała tym razem głównymi szlakami komunikacyjnymi, zwanymi drogami krajowymi – czyli asfaltowymi dróżkami, wiodącymi przez wioski i miasteczka, po których pomiędzy wielotonowymi ciężarówkami przemykają samochody osobowe, rowerzyści i piesi, a nierzadko trafi się też i nieoświetlony traktor.
Kiedyś wreszcie muszę dobrać się do statystyki ile kilometrów sieci dróg krajowych w Polsce przebiega w terenie zabudowanym albo z ograniczeniem prędkości. Myślę jednak, że każdy sobie zdaje sprawę, że białe tablice obszaru zabudowanego są jednym z najczęściej widzianych na drodze znaków drogowych.
Teraz wyobraźmy sobie, że zmniejszamy dopuszczalną prędkość na tych obszarach prawie dwa razy (i w dodatku ją bezwzględnie egzekwujemy, tylko wtedy zmiana nie będzie miała charakteru demoralizującego). Już teraz przejechanie dłuższej trasy po Polsce w zgodzie z stawianymi bez ładu i składu ograniczeniami nie jest wykonalne w sensownym czasie, co dopiero mówić o ewentualnej przyszłej zmianie. Moim zdaniem można myśleć o takim posunięciu nie wcześniej, niż gdy w dowolne miejsce kraju będzie można dostać się taką drogą, by odcinek pokonywany poza autostradą bądź drogą szybkiego ruchu nie zajmował więcej niż godzinę. Której to sytuacji życzę swoim wnukom, bo zdaje się, że i dzieci mogą nie doczekać.
A póki co, proponowałbym jeszcze PE przegłosowanie, aby każdy był młody, piękny i bogaty.
(patrz też:
http://www.rp.pl/artykul/69118,722821-Szybsza-jazda-to-wiecej-ofiar-smiertelnych---statystyka.html)
Komentarze
Pokaż komentarze