tym,co patrzą a nie widzą

 Kartografie moich ścieżek

Zwiń mnie jak motek włóczki

Zarygluj drzwi do mnie

I oddaj mnie w ręce Aniołów

Pełnokrwistych

Niech udrożnią gęstwinę myśli

Ponurych jak wilcza samotnia

I rozpieszczą mnie spełnionym

Marzeniem o..

Westchnieniem do..

Wędrowaniem z..

Ach!dni mi przybywa w zapaści

a może to tak ma być?

Sens ma swój sens jedynie w niełasce?

A w złości i bólu rodzą się światy

Ustawiczne

Jednoczesne

Alternatywne

Ech,kartografie,daj sen

I wybacz bełkot wieczorny

Nigdy nie zrozumiem do końca

Bo koniec rozumowania

Nie jest w tym atlasie

Twoja jakaśtam

Bełkotliwska

Kiczowańska

Anka