Słów kilka o ojczyzny miłowaniu.

Patriotyzm, dla niektórych słowo ważne, bliskie sercu, dla innych trącące myszką. Są też tacy, którzy plują na własną ojczyznę.

Miałem ostatnio okazję przeprowadzać ankietę na temat znajomości przez Polaków symboli narodowych. To co często powtarzało się w wypowiedziach, to jakby pewne poczucie obowiązku. Napotkane osoby uważały, że należy wywiesić polską flagę, bo tak wypada, bo to jest ważna rzecz. Bo tak się ludzie umówili i nie wypada powiedzieć czegoś przeciwko polskiemu patriotyzmowi.

Tylko, czy kiedy kochamy, to całujemy z obowiązku, bo nie wypada nie całować i tak trzeba, czy też dlatego że czujemy taką potrzebę?

Myślę, że podobnie jest z ojczyzną, szanujemy ją, ale niestety zapominamy często dlaczego.

Kiedy wywieszamy polską flagę powinniśmy robić, to dlatego, że utożsamiamy się z naszym narodem, z naszą ojczyzną. Czujemy się wspólnotą w chwili glorii, i w ciężkich chwilach. Jesteśmy, my Polacy, na dobre i na złe razem, zjednoczeni wokół wspólnej idei jaką jest nasza Ojczyzna i miłość do niej.

Zainspirowany przemyśleniami po przeprowadzeniu tej sondy postanowiłem, odpowiedzieć sobie na pytanie czym jest patriotyzm i dlaczego patriotami jesteśmy?

Patriotyzm najczęściej kojarzy się, z oddaniem życia za ojczyznę, z romantyczną walką. Ale nie tylko, również współcześnie, kiedy żyjemy w pokoju możemy być patriotami, poprzez naszą codzienną pracę.

Polska to my sami, to nasza wspólna przeszłość, nie tylko trzepoczące husarskie skrzydła, czy rozdzierane szaty Rejtana, ale też historia naszych rodzin, nasze osobiste wspomnienia.

Mój dziadek brał udział w Kampanii wrześniowej i podczas bitwy nad Bzurą trafił do niemieckiej niewoli. Jego brat przeszedł cały szlak bojowy wspólnie z generałem Maczkiem.

I choćby ze względu na te fakty czuję się uczuciowo związany z moją ojczyzną.

Ale miłość do ojczyzny to również duma z jej sukcesów, choćby w sporcie.

To wspólne z przyjaciółmi oglądanie mistrzostw świata czy europy w piłce nożnej, to umawianie się by wieczorem obejrzeć mecz polskiej drużyny w pucharach europejskich.

Ale umiłowanie ojczyzny to również obowiązek. Myślę, że takie kwestie jak przestrzeganie prawa, czy choćby poczucie obowiązku do wnoszenia opłat na rzecz państwa, czy to w podatkach, czy też płacąc za bilety. Niezależnie czy zgadzam się z polityką fiskalna czy nie stosuje się do panujących zasad.

Będąc patriotą powinienem również dbać o dobro wspólne, o to co mnie otacza, patriota nie śmieci, nie niszczy ławek w parku.

Jako patriota nie powinienem unikać trudnych dla mojego narodu tematów, umieć stanąć oko w oko z takimi problemami jak lustracja i nie bać się, że zawartość czyjejś teczki zniszczy jakiś „autorytet”.

Patriotyzm to również ciężka praca, to praca na rzecz własnego narodu, to uczciwe wywiązywanie się z powierzonych mi obowiązków, czy to w szkole, na uczelni czy w pracy. To również zaangażowanie zarówno w sprawy mojej małej ojczyzny jak i surowe ocenianie przedstawicieli narodu w parlamencie.

Ale patriotyzm to również otwartość na inne społeczeństwa, w końcu taka jest spuścizna naszych przodków, z Rzeczpospolitą Obojga Narodów na czele. To chęć rozmowy z obcokrajowcem, to chęć i próba wytłumaczenia sytuacji i interesów polski, gdy nie umie zrozumieć postawy naszego kraju.

 

A dlaczego to wszystko robimy, my patrioci, dlaczego tak postępujemy, a nie inaczej?

 

Myślę, że z pewnością odgrywa tutaj pewną rolę czynnik historyczny, duma narodowa, ale i losy własnej rodziny, o czym już pisałem. To rodzice i dziadkowie dają nam przykład, przekazują pewne wzorce, które potem my przekażemy prawdopodobnie naszym pociechą. Ale patriotyzm to również łączność z pewną kulturą, językiem i poczucie wspólnoty.

To one sprawiają, że nie czujemy się europejczykami, a polakami. Nie możemy przecież utożsamiać się z nacjami mówiącymi od nas innym językiem, mającymi inne doświadczenia i odmienną, choć nieraz podobna kulturę.

Jak zauważył były szef Ministerstwa Obrony Narodowej Aleksander Szczygło: „Paradoksalnie po wstąpieniu do Unii Europejskiej, można zauważyć wzrost patriotyzmu Polaków”.

I myślę, że takie zjawisko jest bardzo dobre zarówno dla naszego kraju, jak i samej Unii Europejskiej. Bogactwo Europy bierze się bowiem z różnorodności jej narodów, a nie ujednolicania wprowadzanego przez urzędników.

Dlatego im dłużej będziemy czuć się Polakami, im dłużej i mocniej będziemy dumni z Polski, tym więcej możemy Unii Europejskiej zaoferować.

 

 

Z okazji Dnia Flagi Rzeczpospolitej Polskiej w okolicach olsztyńskiej starówki, poseł Aleksander Szczygło rozdawał chętnym polskie flagi. Wśród zainteresowanych byli ludzie zarówno w podeszłym wieku jak i młodzi. Chętnych do otrzymania flagi naszego kraju nie brakowało, okazało się nawet, że chętnych było więcej niż przygotowanych flag.

Dodatkowo budujące były opinie, obcokrajowców, którzy pochlebnie wypowiadali się o polskim patriotyzmie i naszym przywiązaniu do barw narodowych, które dla nich jest jak najbardziej zrozumiałe i wcale  nie jest uważane za  nacjonalizm. Wręcz przeciwnie, kiedy ktoś pozna polską historię, jest nią zafascynowany, tak jak Australijka, która z pomocą męża Polaka zaśpiewała Hymn Polski.