5 obserwujących
146 notek
25k odsłon
114 odsłon

Strategia cyfrowej humanizacji Polskiego systemu ochrony zdrowia

Wykop Skomentuj

Ustrój ochrony zdrowia wyznaczy Polakom ramy wolności w globalnej sieci wiedzy.

Wprowadzając nowe narzędzia i technologie dla realizacji cyfrowo opracowanych procedur medycznych pozwalamy, by coraz więcej decyzji o ich przebiegu nie podejmował lekarz, lecz zaprogramowane w tym celu urządzenie medyczne. Urządzenie ułatwiające samodzielność w zaspakajaniu potrzeb własnych i swoich bliskich.

Aby odpowiednio do nowych możliwości technologicznych dostosować ustrój ochrony zdrowia, trzeba odpowiedzieć na na trzy pytania: do kogo należy odpowiedzialność za zdrowie i życie człowieka, jakimi kryteriami powinno się oceniać polityki zdrowia oraz jaka powinna być kolejność wprowadzania w Polsce nowych rozwiązań.

image

Rys. 1. Trzy wymiary wskazań strategii cyfrowej humanizacji Polskiego systemu ochrony zdrowia, odpowiednio do procesu cyfryzacji medycyny. Źródło: opracowanie własne Andrzej Madej .

Jak przedstawia to rysunek 1 rekomendacje dotyczące kryteriów oceny skuteczności realizowania polityk zdrowia oraz kolejności wprowadzania nowych urządzeń i technologii cyfrowych do praktyki Polskiego systemu ochrony zdrowia powinny być dokonane odpowiednio do przyjętego modelu systemu ochrony zdrowia.

Sprecyzowanie modelu uwzględniającego wartości konstytuujące naszą wspólnotę polityczną, musi być podstawą do określenia strategii zmian ustrojowych systemu ochrony zdrowia.


Wskazanie możliwych modeli systemu ochrony zdrowia

W hipokratejskiej etyce sztuki lekarskiej, odpowiedzialność za usunięcie choroby ponosi lekarz. Takie prawo i obowiązek zawiera słowo "pacjent" oznaczające postawę cierpliwości człowieka wobec jego dolegliwości. Postawę ufności w etyczną i medyczną kompetencję lekarza. Zasada „cierpliwości medycznej” traktująca odpowiedzialność lekarza, jako zasadę główną systemu ochrony zdrowia, jest jego tradycyjnym paradygmatem.

Ale technologiczne zróżnicowanie procedur medycznych, interaktywnej diagnostyki oraz form profilaktyki czy rehabilitacji medycznej, pozwala na powiększanie samodzielność w każdym czasie troski o zdrowie własne i swoich bliskich. Nawet w okresie dolegliwości chorobowych. Prowadząc od obyczaju wspólnego podejmowania decyzji medycznych przez lekarza i pacjenta.

Podobnie jak u zarania myśli i praktyki medycznej w cywilizacji łacińskiej główna zasada odpowiedzialności za stan zdrowia człowieka była podstawą do uregulowania całego systemu ochrony zdrowia, tak i współcześnie odpowiedzialność za zdrowie i życie człowieka powinna wyznaczyć zasadę główną, paradygmat systemu ochrony zdrowia.

image

Rys. 2. Trzy możliwe modele systemu ochrony zdrowia, w konsekwencji procesu cyfryzacji medycyny. Źródło: opracowanie własne Andrzej Madej .

Jak przedstawiłem na rysunku 2 w procesie zmian ustroju systemu ochrony zdrowia możliwe jest obecnie przyjęcie do strategii jednego z trzech paradygmatów, odpowiadających im modeli i wizji modernizacyjnych.

Humanizacja, pierwsza z wizji zmian systemu ochrony zdrowia, koresponduje z modelem opartym na paradygmacie Samopomoc zdrowia. Podkreślającym, że kluczowe dla rozwoju dobrostanu zdrowia jest uznanie odpowiedzialności człowieka za dobrostan zdrowia własnego i swoich bliskich oraz wykorzystywanie potencjałów solidarności.

Ta zasada nie oznacza braku współodpowiedzialności lekarza czy instytucji medycznych za stan zdrowia pacjenta. Podobnie jak obecna zasada Cierpliwości medycznej, nie oznacza braku współodpowiedzialności pacjenta za swoje zdrowie.

Zasada Samopomoc zdrowia nakłada na człowieka wyłączną odpowiedzialność za dobrostan zdrowia, w fazach profilaktyki i rehabilitacji medycznej.

Natomiast w fazie interwencji medycznej, wprowadzane będą pomocnicze zasady:

  • albo - w stanach lżejszej zapaści zdrowia - „wspólnego podejmowania decyzji” przez lekarza i pacjenta
  • albo - w stanach krytycznych zapaści zdrowia – „ratowniczego podejmowania decyzji” przez zespoły instytucji medycznych
  • albo – w stanach bezradności życiowej - "zintegrowanej opieki zdrowotnej" obejmującej opiekę społeczną i opiekę medyczną przez instytucję wspólnotowej subsydiarność.

Całkiem inaczej określona jest odpowiedzialność w wizji cybernetyzacji systemu ochrony zdrowia. Tu odpowiedzialność za dobrostan zdrowia we wszystkich fazach stosowania medycyny, spoczywa na ośrodku sterującym działaniami człowieka i zarządzającymi procedurami podejmowanymi przez lekarza.

Odpowiednio do modelu i brzmienia paradygmatu „Sterowanie zdrowiem”.

Konsekwencją wyboru tego modelu będzie umożliwianie instytucjom medycznym koncentracji i swobodnego wykorzystywania indywidualnych danych medycznych. Co grozi, że strategia centralizacji prowadzić będzie nie tylko do sterowania naszym zdrowiem, ale i do sterowania naszym życiem. Do końca wolności, rozumianej jako prawo do odpowiedzialności.

Wykop Skomentuj
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Technologie