Daj nam wiarę, że to ma sens
Że nie trzeba żałować przyjaciół
Że gdziekolwiek są dobrze im jest
Bo są z nami, choć w innej postaci
I przekonaj, że tak ma być
Że po głosach tych wciąż drży powietrze
Że odeszli po to, by żyć
I tym razem będą żyć wiecznie...
Te piękne słowa Szymona Muchy i magiczna muzyka Zbigniewa Preisnera zawsze kojarzyły mi się z Kasią z Torunia (też już Nieobecną), w której wykonaniu pierwszy raz usłyszałam tę kolędę, i Moimi Rodzicami.
Teraz, kiedy jej słucham, myślę również o Parze Prezydenckiej i wszystkich 96 z pokładu Tu-154.


Komentarze
Pokaż komentarze (6)