Zadanie Nr1: Mniej latać – więcej wykorzystywać takich jak ja.
Notka inspirowana niesłychanie ważną notką p. Piotra Wołejko – "Postawić na Polonię i Polaków za granicą"
http://piotr.wolejko.salon24.pl/168480,postawic-na-polonie-i-polakow-za-granica#comment_2394593
z której pozwalam sobie przytoczyć dwa, najważniejsze moim zdaniem, fragmenty:
"Niewykorzystany atut
Słusznie twierdzi minister Sikorski, gdy mówi: "Obecność członków tej społeczności na wszystkich kontynentach daje nam ogromny atut w postaci kontaktów z zagranicznymi partnerami". Jest to przejście do sedna sprawy. W interesie narodowym Rzeczpospolitej jest aktywizacja środowisk polonijnych na całym świecie, w szczególności w miejscach, gdzie Polaków oraz osób przyznających się do polskich korzeni jest dużo. Diaspora polska powinna wspierać strategiczne interesy swojej ojczyzny, oddziałując na miejscową politykę, angażując się w proces polityczny, a także biorąc w nim aktywny udział - wystawiając chociażby własnych reprezentantów.
W tym celu konieczne jest dotarcie do społeczności polskich w krajach takich jak Stany Zjednoczone, Kanada, Brazylia, Francja, Niemcy czy Wielka Brytania. Do tego potrzebne są nie tylko istotne środki finansowe, ale także zaangażowanie kreatywnych ludzi ze zdolnościami organizatorskimi, talentem do pracy od podstaw oraz znających miejscowe realia. Dwie dekady prawdziwie wolnej Polski pokazały, że istniejące aktualnie organizacje polonijne nie sprawdzają się jako propolskie lobby w poszczególnych państwach. Rzeczpospolita także nie kładła nacisku na stworzenie skutecznych organizacji dbających o to, aby zdanie władz polskich było za granicą słyszalne i brane pod uwagę."
----------
"Inwestycja w diasporę inwestycją w Polskę
Jeszcze jeden cytat z wystąpienia ministra Sikorskiego: "Nie zapominamy przy tym, że nasi rodacy będą silnym partnerem tylko wówczas, gdy silna będzie ich pozycja w krajach, w których żyją. Pomoc naszym rodakom za granicą w kultywowaniu ich przywiązania do polskiej tradycji i kultury oraz obrona ich praw jest jednym z najważniejszych zadań ". Znów pełna zgoda. Państwo polskie nie może oszczędzać na kultywowaniu przywiązania do polskiej tradycji oraz kultury, na edukacji w języku polskim oraz promocji osiągnięć kulturowo-cywilizacyjnych naszego kraju. Szkoda, że za słowami (nie krytykuję tutaj ministra Sikorskiego osobiście, ale wszystkie rządy po 1989 roku) nie idą czyny."
Notka Pana Wołejko wywołała nieadekwatny atak ze strony takich blogerów jak "andy", którzy rozsądny głos obiekytwnego obserwatora, przez swoją, niczym nieuzasadnioną agresję chcieliby zamienić na jeszcze jeden gwóźdź do polskiej trumny – trumny w której złożono polski honor.
Czy ja jestem Polonią? Nie. Intuicyjnie nią nie jestem, a więc nie miałem nigdy tego problemu, czy w organizacjach polonijnych są byli i aktualni agenci SB z lewa czy z prawa. Wystarczyło mi kilka razy spotkać się z dziennikarzami "Dziennika Polskiego" (Kijów), czy też aktywistami różnych organizacji polonijnych i "Domów Polskich" i wszystko dla mnie było jasne: jeśli chcesz działać na szkodę Polski – zapisz się szybko do takiej organizacji.
Czy jestem Polakiem za granicą? Nawet jakbym tego nie chciał – niewątpliwie tak i nie dają mi o tym zapomnieć ... tubylcy, czyli Ukraińcy, którzy już po kilku, wymienionych ze mną zdaniach, czując normalność i bratnią duszę, mówią – JA TEZ MAM POLSKIE KORZENIE!!!
Wbrew temu, co o mnie myślicie wy, Salonowcy, a do czego przyczyniłem się ja sam i do tego z pełną świadomością, jestem człowiekiem komunikatywnym i twórczym. Najważniejszy mój talent – budowa strategicznych planów i taktyk ich wdrażania z uwzględnieniem tych okoliczności, które mogłyby pomieszać ich wdrożeniu poprzez efekty od poszczególnych etapów realizacji.
Od momentu wyjazdu z Polski uczestniczyłem w wielu projektach realizowanych w oparciu o moje wskazówki.
Byłem Doradcą:
IDV Grand Metropolitan,
Prezydenta Republiki Mari El,
Kierownika Administracji Portu Noworossijsk (z prawem do podpisywania dokumentów),
Ministerstwa Ekonomiki Ukrainy,
Ministerstwa Ekologii Ukrainy,
Przewodniczącego Stałej Komisji Polityki Ekologicznej Kijowskiej Miejskiej Państwowej Administracji,
Stałej Komisji Kijowskiej Miejskiej Państwowej Administracji d/s praworządności, porządku publicznego, praw obywatelskich i walki ze złoczynnością,
Państwowego Zarządu Sprawami Prezydenta Ukrainy,
Mera miasta Humań,
Kandydata na urząd Prezydenta Ukrainy W. Juszczenko.
Wysłałem do Kancelarii Prezydenta RP, Sejmu, Premiera, Ministra Kultury i różnych organizacji dziesiątki listów, w których były opisane konkretne działania, podjęcie których od razu przenosiło stosunki między polskim i ukraińskim Narodami na absolutnie nowy poziom. Poziom przyjaźni, zrozumienia i wzajemnego poszanowania.
Dzięki moim staraniom Mer i Rada Miasta Humań chciała przekazać polskim katolikom kościół, wykorzystywany obecnie jako galeria obrazów, w której ogromny wizerunek Chrystusa służy jako ... (Boże wybacz!) ścianka przesłonowa.
To dzięki mnie, mój przyjaciel, Dyrektor Dendroparku "Zofiówka" był zgodny przyjąć i ustawić na honorowym miejscu popiersie naszego bohatera narodowego T. Kościuszko. Prosiłem o pomoc Mera Krakowa, w którym jest ASP, studenci której mogliby wykonać to popiersie w ramach konkursu, lub pracy dyplomowej.
ODMOWA!!!
Nie ruszając nogą z Kijowa udało mi się doprowadzić do pojednania Humania i Łańcuta, Państwowego Pedagogicznego Uniwersytetu w Humaniu i PWSZ w Płocku, oraz zbliżenia Humania i Gniezna.
Jak myślicie? Jakie było moje ździwienie, gdy dowiedziałem się, że do Kijowa przyjechał ksiądz od Kresów?
A co sobie w tym momencie pomyślałem ja, który rodziłem się w Malborku?
Kiedy do mego rodzinnego miasta przyjedzie kapelan Wielkiego Mistrza Zakonu i poprosi o klucze od Zamku informując rabów bożych i Zakonnych gdzie ich miejsce.
cdn.
Inne tematy w dziale Polityka
