41 obserwujących
1708 notek
1062k odsłony
1842 odsłony

Eter – z mojego punktu widzenia.

Wykop Skomentuj81

 

Eter – jedno z najstarszych pojęć trwającej cywilizacji. Spotykamy się z nim w mitologii greckiej, w pismach Sumerów, w filozofii starożytnej, w kulturze, nauce i ...bycie.

 

Koncepcja eteru kosmicznego, pomimo starań Einsteina i jego klakierów, utrzymała się na tyle długo, żeby przetrwać do naszych czasów o czym świadczy chociażby ta okoliczność, że jest on przedmiotem ożywionych dyskusji na wielu forumach.

 

Obecny w filozofii indyjskiej. Rigweda – najstarszy zabytek literacki indoaryjski, niejednolity treściowo i chronologicznie. Rigweda to przede wszystkim księga kapłańska. Służyła celom liturgicznym i obrzędowym. Pojawiają się w niej jednak spekulacje filozoficzne, dotyczące natury i powstania wszechświata.

 

Pojawia się w mitach greckich, jako pramateria wypełniająca przestrzeń nie zajmowaną przez materię. W wielu przekazach był substancją, z której Bóg stworzył świat. Lukrecji przedstawiał eter jak substancję zasilającą gwiazdozbiory, a więc z tego wynikało, że gwiazdy są rozpalonym eterem.

 

W Grecji powszechnym było przekonanie, że przyroda składa się z czterech żywiołów, jednak Arystoteles uważał, że ciała niebieskie zbudowane są z eteru, piątego elementu, kwintesencji, który w odróżnieniu od czterech pierwszych, jest niezmiennym. Arystotelowskie pojęcie eteru przetrzymało się do XVII w.

 

Pojęcie eteru jest powszechne w atomistycznych systemach filozoficznych, które potrzebują jakiegoś ośrodka wymiany informacji, czegoś co informacje te absorbuje i przekazuje innym cząsteczkom.

 

To filozoficzne pojęcie, dzięki badaniom I. Newtona i innych uczonych, stało się w XVII w. bliskie fizyce.

 

Nie zważając na to, że atomiści uważali, iż atomy otacza pustka, Newton nadał eterowi właściwość przenoszenia siły grawitacji.

 

Kant doszedł do przekonania, że eter jest tym samym co materia ognia.

 

Znacznie tego terminu wzmocniło się wraz z pracami Maxwella nad elektromagnetyzmem. Szerokie rozpowszechnienie miała wtedy koncepcja "eteru światłonośnego". Gdy Maxwell wprowadził do swojej teorii koncepcję "eteru elektromagnetycznego", to już krok dzielił go od postawienia tezy o elektromagnetyczności światła.

 

Eter jako ośrodek, w którym miałyby rozchodzić się fale elektromagnetyczne oraz światło – to była bardzo kusząca perspektywa, tym bardziej, że pasowała ona do teorii elektrodynamiki Maxwella.

 

W jednym ze swoich znanych artykułów Maxwell pisał:

 

"Jakiekolwiek możemy mieć trudności z uformowaniem spójnej idei budowy eteru, nie możemy mieć wątpliwości, że międzyplanetarne i międzygwiezdne przestrzenie nie są puste, ale zajęte przez materialną substancję czy ciało, które jest z pewnością największym i prawdopodobnie najbardziej jednorodnym ciałem o jakim wiemy"

 

To najszersza definicja eteru, jaką można było wymyśleć, wychodząc z tego, że to przestrzeń jest miejscem dla eteru, a nie odwrotnie.

 

Jest tak wiele publikacji na temat eteru, że nie widzę potrzeby powtarzać tutaj tez w nich zawartych, gdyż każdy może wpisać hasło "eter" w wyszukiwarki internetowe i spędzić resztę życia na studiowaniu krańcowo różnych opinii na ten temat. Nie popełnię jednak grzechu, jeśli przypomnę poniżej podstawowe własności przypisywane temu "tajemniczemu" bytowi.

 

Pragnę jednak zwrócić uwagę swoim czytelnikom na jaskrawe oszustwo popełniane przez tych, którzy słowem drukowanym kształtują opinię w tej sferze.

 

Uważa się, że z nadejściem Szczególnej Teorii Względności teoria eteru poszła w niepamięć. To bezczelna manipulacja, której trzeba dawać zdecydowany odpór. Proponuję zapoznać się z żartobliwie napisanym tekstem, w którym znany bloger, prof. A. Jadczyk poruszył dane zagadnienie:

 

http://arkadiusz.jadczyk.salon24.pl/270582,nie-bylo-w-dziejach-fizyki-takiego-klamstwa-i-zaprzanstwa

 

Własność eteru:

 

ciało astralne - źródło pramaterii i energii;

 

ciało fizyczne – to, co wypełnia przestrzeń swobodną od materii, ale jednocześnie zapełnia wolne przestrzenie w samej materii:

 

nośnik fal światła i fal elektromagnetycznych;

 

nośnik grawitacji;

 

nośnik światła, elektryczności i magnetyzmu;

 

ciało chemiczne – nieznany gaz obojętny o bardzo małej wadze, to jest – najlżejszy pierwiastek chemiczny

 

Najciekawsze jest to, że eter uważa się ciągłym, jednolitym ciałem, podczas gdy przyroda okazała się dyskretną.

 

 

Największym manipulatorem okazał się jednak Einstein, który przekonywał, że w teorii eteru rezultat ruchu magnesu względem cewki i ruchu tej samej cewki względem magnesu zależy od punktu widzenia, a nie od obiektywnych warunków. Jeśli układ odniesienia jest związany z przewodnikiem, przy ruchu magnesu zmienia się natężenie pola magnetycznego w eterze, w yniku czego postaje pole elektryczne, które powoduje powstanie prądu w przewodniku.

 

Jeśli jednak układ odniesienie jest związany z magnesem, elektryczne pole nie powstaje, a prąd postaje pod wpływem bezpośredniego oddziaływania pola magnetycznego na elektrony poruszającego się przewodnika.

Wykop Skomentuj81
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Technologie