2. Struktura promienia – c.d.
Zanim przejdę do zasadniczej części wykładu chciałbym zwrócić uwagę na dwa bardzo ważne aspekty poruszone w ostatnich komentarzach.
Tak Ark wypowiedział taką kwestię:
"A jaka jest różnica pomiędzy "wszystko inne" a "pozyton"? Jedno nazwa i drugie nazwa. Tyle, że pozyton to nazwa krótsza, już się przyjęła, i jest związana z określonymi zaobserwowanymi zjawiskami." http://manipulatorzy.salon24.pl/92838,index.html#comment_1351190
a hdot zwrócił uwagę na następujący problem:
"Co Wy dyskutujecie o długosciach fali jak nie zostały określone.( przez prof. Bazijewa). Ponad tydzien temu na blogu prof. Jadczyka zadałem pytanie: Kto wie co to jest długośc fali u prof. Bazijewa i nie otrzymałem odpowiedzi !" http://manipulatorzy.salon24.pl/93077,index.html#comment_1350397
Uzgodnienie terminologii, a więc uzgodnienie tego co się kryje pod każdym z terminów, będzie główną przeszkodą w rozumieniu tego co proponuje się do analizy.
Niemniej, ten fakt nie może być przeszkodą na drodze do prawdy, a jak tak, to udzielam odpowiedzi na to pytanie: długość fali w klasycznej fizyce i krok elektrino w TRK to to samo, proszę tylko pamiętać, że w TRK światło nie jest falą i nie niesie fali.
Na szczęście (a może na nieszczęście) na S24 pojawił się chemik, Srul, i od razu nie tylko ożywił dyskusję, ale jednocześnie dał zsyłkę na taki obrazek, który mogę wykorzystać w swojej prezentacji. Oto ona: http://www.brocku.ca/earthsciences/people/gfinn/optical/polariz1.gif
Na rysunku przedstawiona jest polaryzacja światła więc niezrozumiałym dla mnie jest dlaczego nasz kolega Srul pisze o trajektorni neutrino (podejrzewam, że chciał napisać elektrino, a zrobił taką samą pomyłkę jak większość), ale nie zmienia to faktu, że na rysunku z lewego górnego rogu pokazane są takie sytuacje gdy wartość wibracji światła jest zerowa (przewężenia).
Taki stan odpowiada sytuacji gdy wszystkie elektrino jednocześnie przecina oś promienia, a powierzchnia przekroju promienia światła jest równa powierzchni przekroju elektrino i wynosi 9,6198672*10^-32 m
Prawy górny rysunek, na którym pokazana jest Plane Polarized Light (polaryzacja światła w jednej płaszczyźnie) będzie, jak się za chwilę przekonacie, bardzo podobny do podstawowego wariantu prezentacji trajektorni elektrino tworzących promień światła.
Ponieważ ma to być eksperyment polegający na tym, że ja robię opis, a on powinien być tak dokładny, że każdy, nawet artyści i do tego humaniści (newdem, Kopciuszek) oraz psychy i ci, którzy mają z nimi do czynienia (Kathrinna, waldemar.m, Stanisław Heller i .... – dopisujcie się jeśli odwagi wystarczy) mogą z tego opisu zrobić rysunek, wiernie oddający oczekiwane i wymagane, więc zaczynamy.
Wydzielimy z potoku światła jeden elementarny promień i przeanalizujemy go jakościowo. W tym celu w dwuwymiarowej przestrzeni (ładnie brzmi), czyli na płaszczyźnie rysujemy osie współrzędnych +y i +x zaczynające się oczywiście w "0", tj. początku układu współrzędnych.
Następnie rysujemy półokrąg o dowolnym promieniu (na przykład 2), którego początek leży w początku układu współrzędnych, a maksimum ma koordynaty (2,2). Następny półokrąg zaczyna się w punkcie (4,0), przechodzi przez maksimum (6,2) i kończy się w punkcie (8,2), który jest początkiem następnego półokręgu posiadającego maksimum w punkcie (10,-2) i kończącego się w punkcie (12,0).
Punkty styku półokręgów z osią x oznaczymy kolejno: 0 (0,0); A (4,0); B (8,0); C (12,0)
Z punktów styku półokręgów z osią x (A, B, C) wychodzą odcinki proste o długości np.: 0,5. Ich koordynaty są następujące: A (4, 0)-A1 (4, -0,5); B (8, 0)-B1 (8, -0,5); C (12, 0)-C1 (12, 0,5)
Srodki półokręgów oznaczymy następująco: O1 (2, 0), O2 (6,0), O3 (10, 0) i połączymy je odcinkami prostymi z punktami A1, B1 i C1
Kąt między tymi odcinkami a osią x oznaczymy jako beta
Odcinki 0A, AB i BC mają długość lambda
Promień półokręgu wynosi lambda pół.
Jestem przekonany, że taki opis wystarczy do narysowania tych trajektorni, ale jutro postaram się dołożyć swój rysunek.
No i oczywiście opis tego zjawiska.
Komentarze
Pokaż komentarze (7)